Beffen tot ze klaarkomt maagdelijk kutje

beffen tot ze klaarkomt maagdelijk kutje

..

Betaalde sex zeeland vingeren gratis


beffen tot ze klaarkomt maagdelijk kutje

..

Veerle kan op duizend manieren een man in tranen laten uitbreken. Veerle is een wonder, een geheime opslagplaats voor spelende mannen. Een meesterwerk voor vrienden. Een oase voor verliefden. Een bespiegeling van de geest. Zij is Prometheus, die het vuur losmaakt in iedere man.

Woeste strijden kan doen ontbinden. Voor de stemming voor de zondvloed zorgt. Ze houdt bij mannen de angel in het venijn. Put zijn humane bronnen uit. Zorgt voor hét imposante moment.

Het keukenzaad voor een beste stoofpot. Kruisvaarder van de ziel. Kritisch voor het ontwikkeld hart. Ze is de tover, de poëzie en het vakmanschap van de dromen. Een vuistdik boek over het tragisch verlangen naar seks. Waarachtige onschuld in één deel. Een koffiekamer voor genieters.

Een samenzwering van aroma's. De innerlijke zekerheid van het beveiligde leven. De duisternis, binnen en buiten. Visualisatie zoals de sterren. De verzorging van de herinnering. Een geluid in gemengde salades. Peper in het leven. Pastis om het te verdunnen. Veerle is zachte, precieze proza van Socrates. Fonkelende betekenissen aan het rad der fortuin.

Een wonder van smaak. Het Olympisch spel van elke man. Gaat het, kijkt Leon plots om, Je knarst alsof je honderd kilogram Maaskeien meesjouwt. Jaja, het gaat, hallucineert Antoine verder, al lezend in zijn hart, drijvend op de golfjes van de Maas, zijn waterige ogen op oneindig, zijn geest in de geest van Veerle is stijl. De erotische tekening van de geest.

Veerle is de registratie van een tijdsgeest. Het fotoalbum van het leven. Veerle is de tovenaar van de realiteit. Het zelfbewustzijn van de mythologie. De staalkaart van de man. De spiegel van het leven. Een schrijfmachine van karaats goud. De paradox van God. De nieuwe bundel van een schrijver. Het veelgelezen gedicht van de wil. Een ijskast vol met lekkernijen. Het dagboek van een leven. Het geloof in de mens. De logica in het leven. De plooibare weekheid van 'ik'. De naaktheid van de natuur.

De spijker in de schoen. De atoomraket bij het vrijen. Een emmer vol honing. De kerstboom bij Kerstmis. Met het oog op knusheid. Verstrengeling van leven en dood.

Een gat in de grens. Pommes de terre duchesse. Een warenhuis van geduld. De olie, de explosie, het arsenaal. Nooit toevallig of gewoon, maar geconcentreerde spankracht van een web. Broeien en gisten als de zon. Raadselachtig met messcherpe rivaliteit. Louter om de eer. De barometer van de werkelijkheid.

Het voorgevoel van Michelangelo. De legende van een epos. Uitvinder van zoete dromen. Ruimte en zilte zeeavonturen.

Het raadsel in de spiegel. Het avontuur in Wonderland. Een kabouter in de keuken. De zwarte doos van een vliegtuig. Een kathedraal van rozen. Plots botst Antoine tegen Leon aan. Ben je er nog bij. Waar is je mobieltje? Even lijkt het alsof Antoine een klap van de molen gekregen heeft en hij staart naar Leon alsof hij een Marsbezoeker is, maar dan herpakt hij zich.

Hier moet hij liggen, gaat hij achter de balie. Hij duwt een bureaulampje aan en, Hier zie, en nerveus zoekt hij in het register het nummer van Veerle. Hij duwt de groene toets in! Leon en Antoine kijken mekaar diep in de ogen en luisteren gespannen naar de andere kant van het land, het andere grensgebied van België..

En, duwt Leon zijn kinnebak omhoog,, Neemt ze nog niet op? Antoine is een en al oor. Ze zijn dan al negen beltonen verder! In zijn hoofd galmt het alsmaar verder, Veerle is stijl.

De parel in de kroon. De eiwitten van het lichaam. Het magnus opus van het leven. De sluipweg van de chaos. De afstandsbediening van de digitale televisie. Het antwoord op een vraag. De stoomfluit en sirene. De klop op de deur. De wortel van de schoonheid. Het netvlies van een oog. Een wereld zonder sleutel. Danseres op de draad van Ariadne. De parel van een oester. Een reservoir vol enthousiasme. De vier seizoenen van Vivaldi. Tussenstation voor kosmische reizen.

Het kwadraat van pi. Geest van het heldere lied. Een ambassade vol sjamanen. Het vuur van de vulkaan. Een hemel vol sterren. Ze is er niet, kijkt Antoine, Leon gespannen aan. Ze is er niet meer, trekt Leon zijn boezemvriend tegen zich aan. Ik hou van haar, weent Antoine zacht tegen de borst van zijn eeuwenoude vriend. Ja, ik weet het, buigt Leon zijn hoofd, Ik weet het Hoofdstuk 6 van Hotel Strauss. Behalve Veerle zit iedereen aan de rijkelijk gevulde ontbijttafel.

Antoine leest nerveus in De Morgen, een barok stukje van de vrijgevochten rebel-journalist Hugo Camps, vrijdenker van de ergste soort maar eigenlijk nooit onderdak gevonden bij een structureel vrijdenkersgenootschap. Zijn parcours is daarvoor ook te onredelijk. Jaren de plak gezwaaid onder duistere voorwendselen als hoofdredacteur van de katholieke krant Het Belang van Limburg en daarna via vooral Nederlandse magazines zoals Elsevier bij de linkse opinie-betweters De Morgen gestrand.

Meer als een aangespoelde zeehond dan een literair gentleman. Antoine kan zijn columns prima smaken. Camps is nog de enige journalist die schrijft wat hij denkt. Camps is de nar in medialand, hij mag alles Vooral nu, wanneer Toots Thielemans zijn bluesette speelt. Gezellig bij de koffie en de thee, Maaslandse thee wel te verstaan.

Amos is druk in de weer met het proeven van de Maaslandse kruidenthee. Hij is al aan zijn tweede kopje toe en vindt het geweldig om de thee te zien verkleuren nadat heet water is toegevoegd.

Amos is een kruidenkenner en houdt van geur, kleur, smaak en presentatie. De Maaslandse thee heeft het allemaal, zegt hij tegen Buck die naast hem aan de ontbijttafel zit.

Tegen Joris vertelt hij wat Joris ook zelf ziet, Door deze speciale theeglazen zie je mooi hoe de bloemetjes van de Maaslandse kruidenthee opengaan en hoe de thee van groen naar geel verkleurt. Joris knikt alleen en drinkt daarop een flinke slok uit zijn tas koffie. Hij is geen theeman. Amos echter belooft Joris en Buck en het hele gezelschap dat hij nog voor de week voorbij is, zal zeggen welke kruiden allemaal in de samenstelling zitten.

Tijm, wilde marjolein, wilg en salie al zeker, riep hij eerder dan zeggen na de eerste slok! Antoine had alleen maar moeten vermelden om hoeveel kruiden het gaat. Acht, had Margaretha onhoorbaar toegevoegd.

Zij observeert met haar tijgerogen het genootschap en is vooral bezorgd om Antoine die er hoogst ongemakkelijk bijzit. Niet in zijn gewone doen is. Natuurlijk heeft dat allemaal te maken met de afwezigheid van Veerle. Toen Buck ernaar geïnformeerd had toen hij aanschoof aan de ontbijttafel had Antoine zeer nors gereageerd met, Laat me! Leon roert leutige honing in zijn yoghurt en kijkt almaar naar Amos wie hij gelijk zou willen meeroeren tot hij opgelost is in de witte slijmerige smurrie.

Joris noteert in een zwart boekje terwijl hij leest in National Geographic, editie Planeet Aarde. Om de haverklap gooit Antoine een oog op de lege stoel van Veerle en hij weigert zoals iedereen van hem gewoon is, om de boel te entertainen zoals alleen hij dat kan. Met hot nieuws, de beste informatie, onmogelijke weetjes, pikante plaatselijke anekdotes en onbekende spirituele prikkels.

De plechtige voorstelling van Amos aan de groep was dan ook héél kort geweest, bijna onbeleefd kort, maar iedereen kende Amos al wel via via.

Nadat Antoine geveinsd had dat hij zich niet zo goed voelde, had iedereen zich een beetje teruggeplooid op zijn eilandje en was het ochtendlijk ontbijtgesprek tot een minimum herleid. Het is uiteindelijk Amos die de stilte doorbreekt, Zeg Antoine, ik ben vanochtend al een tochtje gaan maken in de buurt. Zoals Margaretha had aanbevolen, heb ik de blauwe wandeling van Leut- Meeswijk gewandeld. Ik heb de Portugese eik gezien alsook de bastaardeik en heb me verwonderd hoe mooi de Maas en zijn uiterwaarden zijn.

Jij woont hier werkelijk als God in Frankrijk. Antoine doet een poging om te glimlachen. Margaretha helpt hem door haar mooie mondje in beweging te brengen.

Ze bijt met haar snijtanden op haar onderlip en wrijft met haar vlezig tongetje over haar bovenlip. Een combinatiedroedel die Antoine meestal apprecieert.

Hij heeft het ook deze keer gezien en hij gooit een dankbaar knipoogje naar haar. Amos spreekt als een ekster, Ik ben zoals de kaart aangeeft aan de voorgevel van het Kasteel Vilain Quatorze vertrokken.

Een prachtig wandelingetje van zo'n vier kilometer, denk ik, met een subliem stukje langs de Maas. De rivier lag er verschrikkelijk woelig bij. De grens is oninneembaar momenteel, grapt Amos, maar niemand lacht. Ik ben gelopen tot aan de grenspaal in dat fameuze struingebied in Mazenhoven, gaat hij onverstoord verder, Maar ben dan teruggekeerd naar de blauwe route omdat ik anders vreesde het ontbijt te missen, hahaha, en Amos kwettert maar door terwijl hij iedereen beurtelings gadeslaat.

Antoine heeft zijn krant neergelegd en probeert zo geïnteresseerd mogelijk te luisteren. Leon lepelt verder aan zijn honingyoghurt en Margaretha glimlacht verleidelijk. Wat ik me afvraag Antoine, is hoe het komt dat het Kasteel Vilain Quatorze zo'n onorthodox getal achter zijn naam draagt. Het Romeinse cijfer veertien wordt normaal geschreven met een X, en een V waarvoor een Eén staat, maar hier komt achter Kasteel Vilain een X met vier Eénen!

Konden de Romeinen hier niet schrijven of wat, hahaha. Iedereen glimlacht mee en kijkt dan naar Antoine. Weet jij hoe dat komt, wil Amos weten van zijn gastheer. Antoine gaat met zijn ogen de tafel rond en ziet bij iedereen dezelfde vraag in de vensters van hun ziel. Wel, begint Antoine, dat is een bijzonder mooi verhaal. Een lovenswaardig verhaal overigens. Graaf Charles Vilain de Dertiende, met dertien ook in Romeinse Cijfers geschreven, leefde hier begin 19 de eeuw en was op zijn minst gezegd een liberale katholiek die volop ijverde voor vrijheid van onderwijs, vrije godsdienst, vrije pers en vrij lidmaatschap bij verenigingen.

Zijn vooruitstrevende houding had die van zijn overgrootvader, burggraaf Jean Vilain die nog burgemeester van Gent en voorzitter van de Staten van Vlaanderen geweest was. Niet zonder trots voerden zijn voorvaderen immers de wapenspreuk 'Vilain sans reproche'.

Maar onze graaf was zo fanatiek bezig met zijn vrije meningsuiting dat hij zelfs bereid was om zijn adellijke voorrechten op te geven om zijn voorgestelde sociale vooruitgang niet in de weg te staan.

Hij werd eerst voor gek verklaard binnen zijn milieu, daarna voor rebel gehouden en sommigen beweren dat hij ook het predicaat Tijl Uilenspiegel van de adel kreeg opgespeld. Antoine zijn stem wordt voller en luider en verlaat stilaan de roes van nervositeit waarmee hij tijdens de prille ochtend opgezadeld was. Hij doet teken op Margaretha om zijn kopje koffie bij te vullen en verhaalt dan gedreven verder, En om dat rebelse kracht bij te zetten plaatste de graaf nog een Romeinse Eén achter het Romeinse getal dertien in plaats van de gebruikelijke Vijf en daarvoor een Eén!

Je kent dat Romeins gedoe wel. Maar hij zorgde door dit en andere strapatsen wel voor de nodige aandacht. Zo maakte de graaf bij de onafhankelijkheid van België deel uit van het Voorlopige Bewind en bekleedde hij meerdere politieke functies. Zo was hij gouwheer van Oost-Vlaanderen, volksvertegenwoordiger van Tongeren-Maastricht, ambassadeur bij de Heilige Stoel, minister van Buitenlandse Zaken en uiteindelijk kreeg hij het kroontje minister van Staat opgezet.

Uiteraard was hij ook lange tijd burgemeester van Leut. Stevige kerel, prevelt Amos met zijn handen in bidstand aan tafel. Inderdaad Amos, roert Antoine met een lepeltje in zijn tas, dit kasteel Vilain, is zo rijk van geest en geschiedenis dat de Notre Dame in Parijs en het Pantheon in Rome erbij verbleken. Maar Amos herpakt zich snel, Of ten minste zo grillig g als de Maas is, knippert hij met zijn ogen.

Er volgt een korte stilte. Hier aan de Maas, mijn beste Amos, gaat Antoine nu in een ruk verder, leeft de geest van onze allerbeste graaf nog verder. Zijn rebelse houding is de ware Maaslandse volksaard. Ik zal je bij gelegenheid het kasteel grondig laten zien want zijn bouwgeschiedenis kende maar liefst vijf bouwcampagnes, van de dertiende eeuw tot de periode rond de Belgische onafhankelijkheid. Toen kreeg het zijn laatste kroonlijst omgord, een neoclassicistische.

En het Engels landschapspark dateert ook uit die periode. Heb je die pracht gezien tijdens je ochtenduitstapje? Euh, niet echt, zegt Amos terwijl Antoine het gesprek opnieuw met beide teugels vastgrijpt, Je moet het graf van de graaf maar eens gaan bezoeken tijdens een van je volgende natuurwandelingen. Sommigen toeristen zonder al te veel klasse reizen voor veel mindere goden naar Père Lachaise in Parijs, maar hier op de ongewoon zeldzame dodenakkers van Leut vind je nog de geest van graaf Vilain de Veertiende, zeg maar de eerste rebel van Leut Schitterend verhaal, lacht Amos voorzichtig, maar als ik vragen mag, plant jij nog steeds kruiden in de omgeving zoals je peetvader Crisaffuli dat ooit deed, God hebbe zijn ziel?

Antoine twijfelt om te antwoorden, maar Margaretha duwt met haar elleboog tegen de zijne. Jazeker, haalt Antoine zijn schouder op, maar veel véél minder dan vroeger en vergeleken met de ouwe Crisafulli zo goed als niets meer. Behalve in mijn kruidentuintje dan. Heb je nog een pandje vrij aan de Maas, glimlacht Amos zijn tanden bloot. Tuurlijk, in Mazenhoven kan ik nog wel enkele aren inplanten, maar waarom Amos?

Wel, grabbelt die in een plastiek zakje onder tafel, ik heb enkele bijzondere kruiden voor je meegebracht. Vijf soorten uit Toscanië, allemaal kruiden die ik vanmorgen nergens heb gezien en die naar mijn weten ook nergens voorkomen aan de Maaskant. Je maakt me nieuwsgierig Amos. En Amos geeft via Buck en Margaretha vijf zakjes kruidenzaad door.

Antoine neemt de zakjes een voor een aan en huivert een beetje wanneer hij zachtjes, maar luid genoeg zodat iedereen het hoort, de naam opzegt van wat hij krijgt Wow, trekt Amos zijn wenkbrauwen op, dat is allemaal juist. Jij bent een echte kenner. Dat heb ik niet verwacht van je Antoine. Onderschat nooit je medemens Amos, steekt Antoine zijn wijsvingertje in de lucht. En terwijl Amos in zijn handen begint te klappen en een beetje zuur lacht, gaat de blik van Antoine dwars door Amos uit.

Antoine doet dat door aanhoudend naar het denkbeeldige midden van Amos' twee ogen te kijken, pal boven de neusvleugel. Nu begint ook Leon in zijn handen te klappen. Amos is al lang gestopt met zijn geklap, maar Leon blijft doordoen. Iedereen kijkt iedereen aan. Amos wordt ongemakkelijk aan tafel en slurpt herhaaldelijk aan zijn inmiddels leeg kopje thee.

Margaretha ziet Joris peinzen en Buck stoot almaar tegen Margaretha om te vragen wat er gebeurt. Dan zegt Leon, Allemaal, stuk voor stuk giftige kruiden Amos. Allemaal zéér giftig, klinkt de stem van Leon heel luid, Waaraan heeft onze meester dit giftig geschenk te danken?

Iedereen heeft zijn blik nu op Amos gericht. Het wordt weer stil bij heldere ochtend. Alleen Toots maakt nog geluid en plots ook de BlackBerry van Antoine. Hij grabbelt het mobiele ding vast. Duwt op enkele knopjes en leest dan zoals iemand die voor het eerst een liefdesbrief ontvangt.

Van dat intermezzo maakt iedereen gebruik om nog iets in te schenken of op zijn bord bij te vullen, gelijk wat, gelijk hoe en gelijk welke hoeveelheid. Buck draait Maaslands kruidenzout in zijn koffie. Joris schrijft in zijn zwart schriftje 'Engelentrompet' en onderlijnt het hele woord drie keer en schrijft ernaast, alkaloïden, verlammend voor centrale zenuwstelsel.

De apotheker in hem komt weer tot leven! Margaretha tuurt naar Amos die zenuwachtig een derde of zelfs vierde vers kopje Maaslandse kruidenthee maakt, terwijl ze tersluiks naar Antoine kijkt. Leon zijn blik is onafgebroken op Antoine gericht.

En die springt plots op en roept dat horen en Toots vergaat, Ze komt eraan, ze komt eraan! Mama Mia, ze komt, ze is, ze Kijkt hij met tranen in de ogen naar Leon die mild knikt en Antoine in zijn arm knijpt. Wie, probeert Joris te weten te komen.

Veerle natuurlijk, schreeuwt Antoine een tweede keer en de blijdschap is overduidelijk. Buck draait zijn hoofd zoals een uil die iets hoort en Leon lacht nu ook naar Amos, Dat is een mooie verzameling kruiden voor de onvoorspelbare Maas Amos, dat is een prima keuze, gaat hij hartelijk verder, Die hadden we hier inderdaad nog niet.

Amos kijkt verbouwereerd naar Leon, dan naar Antoine en dan naar iedereen. Hij staat precies alleen op de wereld en hij voelt zich als een astronaut die losgeslagen is van zijn ruimteschip en steeds verder en verder weg in de ruimte drijft. Hij wil zijn glas thee grijpen, maar ook dat dobbert als het ware verder en verder van hem weg. Wat gebeurt er, suist er door zijn hoofd, zijn stem gedrenkt in Maaslandse volksaard.

Hij bevindt zich nu midden in een kudde konikspaarden en gallowayrunderen die hij vanmorgen zag grazen aan de oever van de Maas. Hij wil gaan lopen, maar zijn voeten worden opgezogen door de zompige ondergrond van een blauwachtig bewegwijzerd wandelpad. In zijn neus kietelt een kleurrijk kruid. Niemand heeft nog belangstelling in hem en hij ziet hoe iedereen rond Antoine geschaard is die nu al voor de derde keer het sms'je van Veerle herleest, Lieve Toine, ben niet in Lille geraakt, in Kortrijk rechtsomkeer gemaakt, moest plots naar Keulen, problemen met callgirls;- hele nacht gewerkt, neem een xtceetje en kom dan snel, maak bedje maar klaar XX X.

Margaretha lacht eveneens opgewekt en haar blik gaat op en neer Amos en Antoine en ze twijfelt of ze toch niet té veel 'gevlekte scheerling' in de thee van Amos heeft gemengd want ze herinnert zich maar al te goed de scheerling-beker van Socrates.

Hoofdstuk 7 van Hotel Strauss. Behalve Margaretha en Antoine heeft iedereen zich opgemaakt voor een korte natuurwandeling in het natuurgebied Kerkeweerd om nadien een fluistertocht te gaan maken met de Maaslandse fluisterbootjes over het water van de Oude Maasarmen.

Iedereen heeft een lunchpakket meegekregen en Buck draagt een extra zakje versgeplukte appelen uit het rijke Haspengouw, meer specifiek van appelboer Jeroen uit Kortenbos, die wekelijks Hotel Strauss voorziet van geurig fruit en honing.

Het is algemeen geweten dat in Limburg de verschillende regio's mekaar kruisbestuiven inzake kwaliteitsstreekproducten, maar in dit geval is Jeroen niet zomáár een huisleverancier van Hotel Strauss. Antoine leerde hem jaren geleden kennen via Nirakie, een boezemvriendin van Veerle, en Jeroen staat op het punt toegelaten te worden in de Orde van Antoine.

Komaan, we zijn ermee weg, roept Leon luid. Hij leidt de karavaan kruidige avonturiers en ondersteunt Amos die nog altijd een beetje duizelt van zijn tumultueus ontbijt. Leon knipoogt naar Antoine wanneer hij Amos aanport om door te lopen. Antoine legt zijn arm rond Margaretha en scheert met zijn lippen langs de hare en geeft dan een klopje op haar poepje. Een signaal om de activiteiten in het hotel weer aan te vatten. Antoine haast zich naar de balie en ruikt nog eens hartelijk aan de witte fresia's die zopas geleverd zijn.

Drieënveertig stuks, de leeftijd van Veerle, Nirakie en straks ook Margaretha als ze weer stiekem verjaart, én uiteraard ook van honderdduizenden andere vrouwen, maar geen een van allen zo mooi en zo belangrijk als de drie vriendinnen-vrouwen van Antoine.

Na aankomst van Veerle in het hotel, zullen ze met hun drietjes de groep in De Koetsier vervoegen. In deze typische Maaslandse L-boerderij kunnen ze dan een heerlijke kruidenthee genieten. Opgewekt legt Antoine een ceedeetje van Joaquín Rodrigo in de lader, Fantasia para un gentilhombre, een lievelingetje van hem als hij opgebeurd en vrolijk is. Margaretha ruimt de ontbijtkamer op en neuriet mee met de beheerste gitaartonen van de laatste van de grote Spaanse romantische componisten.

Antoine loopt door de gangen van het hotel, klopt op alle deuren en vergewist er zich van dat ze ook allemaal goed gesloten zijn. Daarna gaat hij naar zijn kamer en zet zich in de zetel aan het raam.

In de verte nabij de Maas ziet hij zijn kleurrijke gasten opgaan in het Maasland. Hij lacht zoals een vader naar zijn spelende kinderen. Margaretha heeft zich intussen in de keuken verschanst, waar ze een hele hoop pannenkoeken voorbereidt als toetje voor het avondmaal. In de kelder heeft ze reeds de sauna aangestoken en de bundeltjes reinigende en rustgevende kruiden liggen op een tafeltje erlangs en voor wie wil, liggen er ook Maaskeien klaar voor een onvergetelijke massagebeurt.

Een lievelingsrecept van Joris en Leon alvorens ze zich laven met wijn gevolgd door calvados. Alsof Antoine al de handelingen van Margaretha kan zien, glimlacht hij in zijn fauteuil, maar stapt daar toch weer uit om de lekkere geur te gaan opzoeken die zijn neus plots prikkelt. Terwijl hij zijn deur sluit, knijpt hij ook zijn ogen dicht om als zich als een blinde te laten geleiden door zijn neus.

Met één hand voelt hij de muren van de gang en op de trap telt hij de treden. De richting wordt uigezet door de gezellige pannenkoekenlucht. En zo ontdekt hij opnieuw zijn eigen keuken, maar als hij zijn ogen opent, vindt hij alleen een zwartgebakken pannenkoek in een oververhitte pan. Daarlangs een stapel van wel twintig uit de kluiten gewassen flensjes en een kom met nog beslag genoeg om er nog eens zoveel te bakken.

Margaretha, probeert hij zacht, maar die geeft geen antwoord. Hij draait het vuur uit en schudt het hoofd. Nooit heeft hij Margaretha betrapt op zoveel onvoorzichtigheid. Margaretha, roept hij luider, Margaretha, hoor je mij. Naar de balie, zegt hij in zichzelf en hij loopt zacht naar daar. Het muziekje gaat nog steeds, maar houdt natuurlijk op te bestaan als hij er is. Leon, ziet hij in het venster verschijnen, Wat heeft die te vertellen!

Maar Antoine is eerder ongerust over Margaretha. Hij blijft haar naam roepen en begint eerst traag, daarna sneller en sneller in alle vertrekken te zoeken. Hij rent buiten, schreeuwt nu meer dan roepen haar naam en bedenkt plots dat hij nog niet gaan zien is op haar kamer. Weer binnen, slaat hij geen acht op het zoveelste sms-signaal van zijn BlackBerry en met drie treden tegelijk spurt hij naar Kamer 9, de naamloze kamer van Margaretha.

De deur staat op een kier en er brandt licht. Het bed ligt er als een puinhoop bij, de stoelen liggen om en de spiegel van de kast is gebroken.

De badkamer is op slot. Antoine klopt en zijn stem galmt nu door het hele hotel. Hij aarzelt niet langer en beukt de deur in. Het barstende hout snijdt en kerft in zijn huid en hij wringt zich door de verbrijzelde deur om Margaretha uit het roodgekleurde water van het bad te halen.

Neen, neen, neen, raast hij almaar door, terwijl hij totaal ontredderd het levenloos lichaam voorzichtig - een arm om de hals, eentje rond haar lenden - uit het water tilt. Hij blijft schreeuwen, maar nu zoals een steppewolf die de volle maan moet torsen om te overleven.

Ze heeft een gaatje in haar voorhoofd en er loopt nog een dun straaltje bloed uit. Haar ogen staan wijd open, maar de tijger in haar is dood. Haar kleren doorweekt en haar lippen bedekken het wonderbaarlijke mondje dat ooit zo betoverend open en dicht ging bij elk uitgesproken woord. Snikkend zakt hij door zijn knieën naast het bad, Margaretha op zich zoals ooit Maria daar zat toen Jezus van het kruis werd gehaald.

De BlackBerry laat weer van zich horen. Op de eerste verdieping hoort Antoine een deur dichtklappen. De BlackBerry maakt opnieuw lawaai. Blijft zorgen voor kabaal. Antoine legt Margaretha op de grond en zet een spurtje in.

Hij grijpt zijn snuistermobieltje vast en opent het tiende bericht van Leon, Amos komt terug, ziek, let op! Antoine kijkt om zich heen en alles lijkt zo duister als de nacht.

In het hotel is de zonsverduistering ingezet en in zijn hoofd dondert het onafgebroken, lichtflitsen belemmeren hem nuchter te denken en de beelden van het spierwitte gezicht van Margaretha met rode hindoepunt en een kwijlende zwarte Amospanter wisselen mekaar snel af.

Antoine loopt naar zijn kamer op de eerste verdieping, vertraagt even wanneer hij ziet dat de deur wijd open staat, maar stormt dan brullend met zijn vuisten vooruit naar binnen, grijpt onmiddellijk naar een beeldje in mahoniehout en draait dan lichtjes door de knieën gezakt rond zoals Toenga dat doet wanneer hij in de val is gelokt door een bende Neanderthalers. Twee schoten vellen hem onmiddellijk. Antoine zakt kermend in elkaar.

In beide schoenen is een gat waaruit nu bloed stroomt. Hij kijkt op en ziet in de deurstijl van de slaapkamer Amos staan. Die glimlacht en schiet nog twee keer. Nu worden beide knieën doorboord. Het wordt Antoine zwart voor de ogen en hij laat het beeldje en alle hoop om te overleven vallen. In een waas van tranen en verslagenheid, ziet hij Amos papier op zijn bed gooien en wanneer het een bergje van afval lijkt, steekt hij het aan.

Het vuur reikt tot aan het plafond. En de tentakels van het vuur grijpen gretig om zich heen. Amos komt in de richting van Antoine en schiet nogmaals in zijn richting. Deze keer gaan de kogels door elk van zijn handen. Voor het geval je nog naar buiten zou willen kruipen, grijnst Amos. De slaapkamer staat in lichterlaaie.

Het ga je goed Antoine, slaat Amos de deur hard dicht. Stervend opent Antoine zijn ogen zover hij kan en raaskalt voor hij de geest geeft, Zoals smeltende sneeuw liepen vader en zoon in mekaar druppelsgewijs tot alles water was. Antoine ontwaakt, giftig koortsig, zijn gezicht kletsnat van de tranen.

Zijn hemd doornat en zijn nekharen verstijfd van opgedroogd zweet. Hij hoort hard op zijn deur bonken terwijl buiten een merel het wereldberoemde Concierto de Aranjuez zingt.

De blijde herinnering gesmoord. Hoofdstuk 8 van Hotel Strauss. Nog een laatste slok Nepresso en Veerle grijpt haar kleine bagagekoffer beet en verlaat haar hotel Dorint An der Messe in Köln. Ze moet glimlachen bij het buitenstappen en haar knappe rij tanden wordt duidelijk zichtbaar als ze terugdenkt hoe ze gisteravond twee homo's in het Turks stoombad van het hotel zo gek heeft kunnen maken dat ze elkaar in volle hitte aftrokken tot er eentje zo rood werd als een kreeft.

Daarop had de andere hem in paniek buitengedragen tot grote ontsteltenis van de overige aanwezige hotelgasten die van de Finse sauna naar de hot whirlpool naar de ijsgrot naar het binnenzwembad, zelden naar het Turks stoombad flaneerden. Natuurlijk schaarden ze zich allemaal rond het slachtoffer toen die aanstalten maakte om te stikken in zijn genot.

Naakte vrouwen nog het meest keken niet alleen naar een hoop rood mannenvlees, maar bestudeerden ook de geweldige rode lantaarn van de gay-boy die niet misstaan zou hebben in de galerij van Salvator Dali in Figueras in Catalonië.

Lachend glipte Veerle langs de verzameling homo erectus heen en besloot haar wellness verder te zetten in haar kamer op de derde verdieping. Wow, Keulen, stad van de homo's. Stad waar ooit de eerste gay-parade van West-Europa plaatsvond. Veerle komt er graag. In Keulen heeft ze het minst last van mannelijke testosteron.

Maar zelden heeft ze er een man mee naar haar kamer genomen als toetje bovenop een vijfsterrenmenu. Maar in Keulen heeft ze anderzijds altijd de beste gesprekken met mannen. Homo's zijn goede vertellers en hebben een aangeboren aandacht voor de vrouw. Ze kunnen vlot meepraten over de mode en hun kennis over de begeerten van de vrouw begint waar de Vagina Monologen ophouden. Heel wat vrouwen genieten zichtbaar van het gezelschap van homo's en nog het meest omdat ze zich nooit als lokaas voelen en niet moeten vrezen voor de laatste vraag van een gesprek 'Gaan we naar bed'.

Een beetje nonchalant gooit Veerle haar Samsonitekoffer op de te kleine achterbank van haar zwarte Porsche Carrera. Ze stapt in en op een mum van tijd laat ze de motor loeien. Ze plaatst haar Ray Ban zonnebrilletje op haar puntig neusje en streelt het geschenkje op de passagiersfauteuil dat ze voor Antoine heeft gekocht. Ze denkt hem hiermee terecht te verrassen.

Het is een prachtige gedichtenbundel van Marc Pairon met de veelbelovende titel 'Ontbijt op bed'. De opdracht 'Wie mij liefheeft mag het lezen' van de bundel trok haar aandacht toen ze de schitterende woordenschat afgelopen week in de Passa Porta in de Dansaertstraat in Brussel vastnam. En het Openingsvers was hic et nunc Touch geweest, 'Haar voetstappen lopen haar naam. Ik hoor ze aankomen. Ze pinkt een traan weg want ze houdt zoveel van Antoine en tegelijk kan ze zijn vrouw nooit zijn.

Ze hebben het geprobeerd, jaren lang met de grootste hartstocht die twee verliefden kunnen dromen. De Tuin van Eden, het Paradijs, Heaven, ze zijn er overal geweest, maar uiteindelijk bleek hun liefde een onmogelijke liefde te zijn. Op een slechte dag zijn ze andere wegen ingeslagen, hij naar Hotel Strauss en zij naar Brussel, respectievelijk hotelier en modequeen.

Afscheid en ontmoeting en liefde wisselen mekaar dan oneindig veel af met evenveel perioden van stilte en soms een briefje of telefoontje uit de kosmos. Ach lieve Antoine Manguel de Keyser, prevelt Veerle hardop, uiteindelijk is hij toch mijn Meester geworden, Nu kom ik voor mijn ontbijt op bed! Ze duwt het gaspedaal diep in en scheurt zoals een fee in haar hemelkoets door de Deutz-Mülheimer Strasse de gay-stad uit.

Ze bekijkt zich van tijd tot tijd van kop tot teen en vraagt zich af of haar outfit wel de juiste is: Hoe lang is het ook alweer geleden, mijmert Veerle over haar oude vriend waarmee ze steevast een Nepresso ging drinken als ze Milaan, de modestad van Italië en de wereld, bezocht.

De onomkeerbaarheid van de dood, daar kan Veerle uren over piekeren en met Antoine heeft ze er eveneens uren over gepraat. Ook in brieven kan het gemakkelijk over dit onderwerp gaan. Ook het boek 'Het uur van onze dood, Duizend jaar sterven, begraven, rouwen en gedenken', een turf van bladzijden van Philippe Ariès, heeft daar geen verandering in gebracht.

Alleen het boekje 'Dodendans' dat ze samen met Antoine ontdekte in het Koninklijke Museum voor Midden Afrika in Tervuren, heeft voor een ophelderende relativering over de dood gezorgd.

Maar toch, dood is dood. Carpe diem, gooit Veerle haar Porsche in een hogere snelheid. Ze bedenkt plots dat ze Antoine nog niet op de hoogte heeft gebracht van de wijziging van haar programma. Dat ze rechtsomkeer maakte op weg naar Lille en subito naar Keulen spurtte en dat ze dus later zou toekomen in Hotel Strauss. Op haar BlackBerry manipuleert ze op een toverachtige wijze een sms-berichtje 'Lieve Toine, ben niet in Lille geraakt, in Kortrijk rechtsomkeer gemaakt, moest plots naar Keulen, problemen met callgirls;- hele nacht gewerkt, neem een xtceetje en kom dan snel, maak bedje maar klaar XX X' Ze scrolt dan naar Toepassingen en bekijkt nog een aantal leuke foto's van Antoine van afgelopen zomer in Rome.

Ze likt met haar tongetje over haar lippen en voelt aan haar borsten of ze weer klaar zijn voor een strijdje in de dromenkamer van haar ziel. Tussen Keulen en Aken geniet ze van de herinnering die zoveel mooier is dan foto's en filmbeelden, de herinnering van het zijn en wat de liefde doet, de blijde herinnering uit het zonnige leven.

De blijde herinnering aan voorvallen, avonturen, wandelingen en fietstochten aan de Maas, bijval en grandioze feesten. Het moedigt Veerle aan omdat ze weet dat het allemaal niet tevergeefs is geweest om al die voorbije tijd geleefd te hebben. Met al deze herinneringen verhaalt ze aan zichzelf haar leven en tijdens dit razendsnelle ritje kan ze zo haar zonnige ogenblikken en momenten optellen.

Geen sombere belijdenissen zoals die van Augustinus, maar de blijde herinnering die het gebeurde beaamt en waarvan ze geen sikkepit spijt heeft, zelfs wanneer haar levensweg met kleine ongelukjes en tegenslagen bezaaid is. Veerle bedenkt echter dat de meeste herinneringen de aard van een epos hebben en maar weinig die van een anekdote en er zijn ogenblikken geweest die doorbreken met een blikseminslag en haar een landschap tonen dat ze nooit eerder en ook niet later heeft gezien.

Ze kijkt verrast op en leeft in een ogenblik van zindering, ze zweeft, glanst en staat terstond in lichterlaaie van blijdschap, zonder goed te beseffen vanwaar die kosmische opstoot van geluk plots komt. Getoeter van achter haar auto. Whats wrong baby, kijkt ze in de achteruitkijkspiegel. Hmm, eenzelfde type Porsche maakt aanstalten om haar voorbij te steken, maar aarzelt om de een of andere reden.

De aarzelende Porsche blijft volgen en nu bijna bumper tegen bumper. Plots schiet er nog een Porsche van hetzelfde type voorbij. Wow, wat een vaart, trekt Veerle de wenkbrauwen omhoog.

Het lijkt wel een reünie van Carreras tussen Keulen en Aken. Dat onschuldige gedacht krijgt snel een andere wending wanneer de drie Porsches zich beginnen te positioneren achter, links en voor Veerle.

Ze kan geen kant meer uit en ze kan haar snelheid ook niet wijzigen. Ze vloekt hardop in haar auto en wanneer ze een schok voelt wanneer de achterste Porsche haar beheerst ramt, geraakt ze in koele paniek.

Wat is me dat, vloekt ze hardop. Er is geen pechstrook! De snelheid wordt opgedreven en Veerle moet willens nillens mee-vliegen. Als ze afremt, wordt ze aangereden. Ze kreeg ook al een slag van de linkse Porsche. Ze probeert haar belagers te zien, maar het zijn blijkbaar alle drie chauffeurs in het zwart gekleed, volledig in het zwart met op het hoofd een rode muts en een hele grote zwarte zonnebril. Van de weeromstuit maakt Veerle het teken van de Orde, maar daarop wordt ze fors in haar linkerflank aangereden.

Haar Porsche twijfelt om rechtop te blijven staan. Met een smak komt ze weer op haar vier wielen terecht. Waar zijn de andere weggebruikers, jammert ze. Weer een schok vanachter! Ze weent van onmacht en met een krampachtige greep op het stuur, probeert ze de hopeloze situatie in de hand te houden. Ze kijkt nog één keer op haar dashboard: Hoofdstuk 9 van Hotel Strauss. Ze wandelen twee per twee langs de rivier. Amos en Leon lopen naast mekaar en Joris en Buck volgen op een enkele pas.

Eerst zwijgen ze en bewonderen het landschappelijk geheel van monumenten, aansluitende uiterwaarden, landbouwgronden, bekrompen Nederland over de Maas, de wellustige Maas zelf natuurlijk en ze proeven met volle teugen van de warme eigenzinnige sfeer van het land van de Maas.

Leon nog het meest want hier liggen zijn rebelse roots. De bastaardeik spreekt hem het meeste aan en haast pinkt hij een oogje van plezier als deze reus hem met al zijn handen en vingers nawijst. Opgewekt klopt hij met zijn linkerarm zacht op Amos zijn schouder, Wel mijn beste Mefistofeles, wat denk jij van dit grensverleggend stukje natuur in Limburg? Amos verslikt zich bijna in zijn appel die hij net van Buck heeft gekregen en rochelt eerst het stukje goud uit Haspengouw uit zijn luchtweg alvorens hij Leon van antwoord dient, Prachtig Leon, gewoonweg prachtig, deze heerlijkheid aan de Maas dacht ik alleen maar in visioenen te kunnen begluren, maar nu stap ik er middenin.

Ik ben werkelijk gecharmeerd tot in mijn ziel. Hebben duivels dan een ziel, tikt Leon nogmaals op Amos. Joris en Buck glimlachen en zetten eveneens hun harde tanden in de lekkernij van appelboer Jeroen.

Maar vriend Leon, grijnst Amos terwijl hij zijn appelbeet uitstelt, Net zoals de maan niet kan schijnen zoals de zon, ben ik de duivel. Mij Mefistofeles noemen, is te veel eer voor zo'n wereldse man als ik. Ach kom, trekt Leon het snoer van Goethe verder dicht, Jij bent toch minstens een kind van de prelatuur van Opus Dei. Amos barst in lachen uit en klopt nu op zijn beurt op Leons schouder, Weet je wat ik zal doen beste Leon, ook al vloekt je vergelijking van Opus Dei met Mefistofeles tot in de eeuwigheid, want Jozefmaria Escrivá, de stichter van Opus Dei, benadrukte in zijn onderricht alleen de blijdschap, een positieve visie en een goed humeur, dus allemaal zaken waar het duivelse kind gebaard door Goethe in zijn Faust, geen enkele vergelijking mee heeft Even heerst er stilte en Leon kijkt een beetje verbouwereerd naar Amos, dan houdt hij plots halt op de bewegwijzerde wandelroute langs de Maas en kijkt Amos recht in de ogen, Maar jij bent waarlijk de duivel zelf, focussen zijn ogen het hele gezicht van Amos.

Die kijkt nerveus naar Joris en Buck die volop verder knabbelen aan hun appel en zich eerder gedragen zoals Jansens en Jansens uit de beste Kuifjes dan wel twee rechtschapen mannen op hun queeste.

En wanneer de Maas terplekke dreigt te verdampen en alle kruiden aan de waterkant op een honderdste van een graad op ontvlammen staan, proest Leon het uit terwijl hij Amos vastgrijpt rond zijn middel en hem weer aanport om verder te stappen.

Leon bekent in een zelfde ademhaling dat hij Amos heeft willen plagen, geïnstigeerd door een opera die hij onlangs gezien heeft van Mefistofeles van de hand van Arrigo Boito. En in die knappe opera heeft Leon een figurant gezien die als twee druppels water op Amos lijkt. Vandaar, klopt hij nogmaals op de schouders van Amos, vandaar dat ik je even in de ondeugende rol van Mefistofeles heb geduwd.

Ach, zegt Joris, je moet het Leon niet kwalijk nemen. Hij is zo goed als hij groot is. En mogelijk nog hartelijker! Joris proclameert verder, En zoals Goethe in Faust al schreef, Onze daden zelf, zo goed als al ons lijden, belemmeren ons des levens gang. Leon kijkt grinnikend om en stapt dan met forse tred verder, links hoge populieren die trots naar de hemel reiken, rechts over de Maas een klein Nederlands dorpje dat de geschiedenis van klompen en lemen hutten nog niet is ontgroeid.

Trouwens, wil Joris van Amos weten, Ik heb in het tijdschrift Debat onlangs een bijdrage van je gelezen over het Mateloos Bestaan en het intrigeerde me onmiddellijk hoe jij schreef te houden van redeneren en redetwisten. Hoe rijm je dat aan mekaar? Amos draait met een geniepig lachje zijn nek negentig graden, Als ik op een meeting ben en ik kan een vrolijk dispuut met veel intriges uitlokken, dan ben ik blij.

Dan weet ik bijvoorbeeld dat het geen traditionele bijeenkomst is, maar eentje van de provocatie, desnoods van het protest, en alleszins eentje waar het vuur zegeviert. Een meeting waar pit in zit en waarbij 'pit' staat voor Partner in Terminus ad quo tot in Terminus ad quem. Hoho, protesteert Buck nu heftig, Geen Latijn of ik haal mijn Rossinant van de stal, neem mijn schild aan de arm en rijg je aan mijn lans, jij talen-gans.

Leon buldert van het lachen en Amos gniffelt dat hij wil zeggen dat hij van aanvang tot einde met gedrevenheid wil redeneren met een zekere furie die al te vaak als provocatie en dus als een dispuut met veel haat wordt gezien. Maar het zijn mijn schoonste uren, trekt Amos zijn schouders op. Leon mengt zich in de dialoog, Mij interesseren de discussies niet meer, noch de intriges of de hele helse politiek van vandaag.

Van bleiter Bert Anciaux tot godverheven Guy Verhofstadt. Ik houd vooral van mooie vrouwen en van pikante schandalen. Het is overigens bij gebrek aan waarachtige gebeurtenissen dat ik de klassiekers van Hermann Hesse, de Steppewolf nog het meest, Thomas Mann of Charles Baudelaire weer ter handen neem.

Ik ben eigenlijk een zuivere poëet en ik loop al jaaaaren met een roman in mijn hoofd rond. Zodra ik de tijd vind, schrijf ik 'em.

Nu worden boeken letterlijk uit de kelen van schrijvers gekotst. Gefrustreerde journalisten, ongeletterde chef-koks en om de haverklap mediageile politiekers. Ik braak ervan zoals uilen! Buck lanceert graag zijn opmerking, Dus je gaat nooit je boek schrijven Leon, je bent al 72 jaar. Wat noem jij eigenlijk later? Leon draait misnoegd zijn hoofd om en briest op Buck zoals een stier op een rooie doek. Buck neemt snel een volgende appel. Joris echter wakkert voorzichtig het vuur nog wat aan, Maar waarom voel je je zo mislukt Leon.

Jij wordt toch door iedereen gerespecteerd en niet alleen om je leeftijd, maar nog duizend keer meer om je wijze raad, je aristoteliaanse visie, je dichterlijke geest en je alles-wetendheid. Hoeveel benijden je niet. Ik ken nog al je amoureuze verhalen - waar ik zeer verlekkerd op ben - jij gaat door als een ongelooflijk goedhartige man die leeft en leven laat. Kijk eens naar Amos.

Niemand kent hem in onze Orde. Niemand kijkt naar hem om. Zelfs jij niet want jij vond het nodig hem daarstraks te vergelijken met een duivel van Opus Dei. Maar Amos is een van ons en hier kan hij rustig zijn en moet hij niet liegen. De boze trek op Amos gezicht verdwijnt even snel als hij kwam na de laatste zin van Joris en hij antwoordt, Vriend Joris, ik heb al veel gehoord van je fijne psychologie en mensenkennis en ik herinner me je proefschriften over 'Het Handwerk van de Vrijheid' en de 'Roos van Lima', zo vol doorzicht in het hartje van je broeders en ook zo wijs en bovendien zo beheerst als nu.

Toch ben jij ook ooit in opstand gekomen tegen vrienden die veel van je hielden. Wat een herrie was het toen niet! Jij hebt het clubje van commerciële perversen toen verlaten. Maar blijkbaar heb je ook veel leed gekend en hoeveel vernederingen en beledigingen zijn je te beurt gevallen? Neen, jij moet met mij geen medelijden hebben. Ik ben er helemaal niet erg aan toe. Ook niet als Leon me vergelijkt met Mefistofeles.

Het gaat me weliswaar niet voor de boeg, maar in een mensenleven is het toch altijd odi et amo, euh Buck, ik haat en bemin! Joris shot een kei in de Maas en kijkt star voor zich uit. Een pijnlijke trek zweeft om zijn lippen en zijn mooie donkerblauwe ogen zijn nu omfloerst als een nevel van droefheid. Hij mijmert op het ritme van de golvende Maas. Niemand kijkt naar hem, maar hij stapt stilletjes verder in het spoor van de groep langs de kabbelende Maas terwijl die stilaan het wandelgebied Negenoord binnenstroomt.

Joris vertelt, Ik heb plots mijn dierbare vader verloren. Hij was de humorist van het dorp en verre omstreken en ik ben er nog steeds droef om. Het is verschrikkelijk met het bewustzijn te moeten leven dat hij nooit meer terugkomt. Ik heb alle liefde en blijdschap gevonden in mijn gezin, mijn lieve vrouw en mijn heilzame kinderen, maar toen ook mijn moeder stierf, ben ik een verweesde en verlaten man geworden.

Ik heb geen vader en geen moeder meer. Verdoemd erg heb ik het gevonden, maar nu ben ik eraan gewoon geraakt. Ouderdom speelt daar ook een rol in, denk ik en ik kan ook gemakkelijker komedie spelen tegen mensen die me stiekem hoogmoed en ambitie verwijten. Ik ben nochtans een onbetekenend mensje en het is waar dat ik me eens een reus voelde, maar eigenlijk ben ik een tijger die gevangen zit in zijn kooi en vaak ellenlange monologen houd.

Maar euh, verveel ik jullie niet? Leon is de eerste die resoluut reageert, Om je de waarheid te zeggen, vriend Joris, mij vervelen al die ontledingen. Het leven is toch zo eenvoudig. Er lopen zoveel vrouwen op straat en ze vragen niet beter om gestreeld en bemind te worden. Ik denk dat jij vergeten te leven hebt. De hoofdzaak is te leven en geweldig diep te genieten. Dat is mijn enige regel. Jij gluurt te veel naar de heiligen die je benijdt.

Komaan Joris, loop niet langer verloren in de nevelen van je dromen. Je kan tenslotte niet al je dromen verwezenlijken. Het is niet mogelijk. Jij moest echter zoals een god tevreden zijn over je prestaties op aarde. Maar geef de fakkel door aan je kinderen en wens niet langer op de eerste plaats te staan. Haal je monologen uit hun eenzaamheid en deel ze met al je vrienden, die van de Orde nog het meest.

Anders blijf je een drijvende en dolende mens die alles zien en horen wil en aan alles proeven wil. Word veerman aan de Maas en zet mensen over. Jij zal beslist een groot succes zijn. Amos roert zich, aangestaard door grote grazers in het struingebied van Kerkeweerd. Ook aan de andere kant van de Maas opent de ongerepte natuur de vrije geest van het kleine gezelschap en Amos neemt weer het woord, Ik begin me hier ongemakkelijk te voelen. Zou het mijn lot zijn om overal waar ik aanwezig ben, ruzie te zien ontstaan.

Ik moet het gaan geloven. Toe Leon, waarom zulke harde woorden gebruiken? Jij weet zo goed als ik dat Joris een buitengewoon man is. Hij overtreft ons beiden. Hij is heel zeker fier en edelmoedig, maar waarom zou hij een valse nederigheid ten toon spreiden?

Hij overtreft ons allen en zijn enige ongeluk is wel dat hij niemand vindt die zijns gelijke zou kunnen zijn. Amos intrigerende woorden worden abrupt onderbroken wanneer een fietster halt houdt halt bij het genootschap. De vrouw van middelbare leeftijd vraagt of ze hier ergens de Maas kan oversteken. Ze wil per se naar Maastricht en vraagt zich af waar er een brug ligt. En als er dan wereldwijde evenementen plaatsvinden, zoals bijvoorbeeld een wereldkampioenschap voetbal, kunnen er fraaie dwarsverbanden worden gelegd.

De Watermaatschappij Drenthe maakte in juli bekend dat het waterverbruik tijdens de wedstrijd van het Nederlands elftal tegen Argentinië de uitslag ben ik even vergeten dramatisch daalde.

Tijdens de rust was er een enorme piek zichtbaar, omdat iedereen in die minuten even naar de wc ging. Eenzelfde effect zag het onderzoeksteam van Pornhub. Wanneer een land een wedstrijd speelde in het WK, daalde het aantal bezoekers uit die landen drastisch. Je gaat nu eenmaal geen porno kijken als iedereen voor de buis het land zit aan te moedigen. Nederland was vergeleken met landen als Portugal en Engeland uitschieter.

Op wedstrijddagen van Oranje daalde het gemiddelde aantal pornokijkers het meest van allemaal. Want daarna is het bingo! Na de wedstrijd van Nederland tegen Brazilië die we wonnen steeg het bezoek aan Pornhub met 40 procent. Dankzij de jongens van Van Gaal was het land dus significant geiler.

De Belgen maakten het nog bonter: Het leukst vond ik Pornhubs analyse van zoektermen tijdens het WK. Veel mensen voeren blijkbaar steekwoorden in tijdens hun speurtocht naar expliciet visueel plezier.

Als een land tegen een ander land voetbalde, dan nam de nieuwsgierigheid naar de tegenstander meetbaar toe; niet alleen bij dat land, maar ook bij de rest van de wereld. Zo verbroedert voetbal de wereld dus op meerdere fronten. Onlangs mocht ik voor een wetenschappelijk boek over geneeskunde en literatuur een stuk schrijven over de drie zwellichamen die gebroederlijk het mannelijk geslachtsdeel vormen.

In de slipstream van dit artikel stuitte ik op een bijzondere regel uit de Britse filmkeuring die een vraag opriep die ik graag aan KIJK-lezers voorleg. Ik kwam op deze regel omdat drie van mijn romans zijn verfilmd en we bij twee ervan problemen hadden met de filmkeuring. Het in beeld brengen van een geërecteerd geslachtsdeel in een mainstreamfilm is namelijk heel uitzonderlijk.

De vertoning van erecties is vrijwel altijd onderhevig geweest aan wettelijke beperkingen of zelfopgelegde censuur. Om de een of andere reden mogen we van filmkeuringen dus niet kijken naar het fysiologisch volkomen onschuldige proces waarbij, gestimuleerd door het parasympathische deel van het autonome zenuwstelsel, niveaus van stikstofoxide in het bloed stijgen, waardoor bloedvaten zich verwijden en zwellichamen zich vullen met bloed.

In de verfilming van Phileine zegt sorry omzeilde regisseur Robert Jan Westdijk de commercieel zeer onhandige achttien-plus-rating door van de gezwollenheid van hoofdrolspeler Michiel Huisman alleen de schaduw te laten zien.

Met die schaduw had de filmkeuring geen moeite. Het ging trouwens ook niet om zijn eigen schaduw, maar om een nagemaakt apparaat. Grappig is in dit verband de zogenoemde Muil of Kintyre Rule, een onofficiële leidraad die werd gebruikt door de British Board of Film Classification. In het Verenigd Koninkrijk was het volgens de overlevering niet toegestaan een film uit te brengen als een fallus geërecteerd was tot voorbij het punt waarop de hoek die hij maakte ten opzichte van een loodlijn the angle of the dangle groter was dan de hoek die het pittoreske Schotse schiereiland Muil of Kintyre maakt.

Een paar weken geleden zond de BBC een documentaire uit over een dierenonderzoeker die in de jaren zestig en zeventig een erotische relatie onderhield met een…dolfijn.

De vrouw zat in een ruimtevaartprogramma dat onderzocht hoe zoogdieren konden worden ingezet voor communicatie. Een van de beesten was een man netjesdolfijn genaamd Peter, die in zijn dolfijnenpuberteit zat en nogal kampte met zijn seksualiteit.

Het probleem kwam hierop neer: Peter was altijd geil. Regelmatig werd hij in een bad gezet met twee vrouwtjesdolfijnen, maar omdat die zijn sekshonger niet konden stillen, besloot de onderzoeker hem een beetje bij te staan. Ze liet het toe dat hij tegen haar knie en voet wreef, en ook hielp ze hem af en toe met haar hand.

De onderzoeker zou zichzelf niet beschrijven als een delphinophile; iemand die opgewonden raakt van dolfijnen. Dat soort mensen bestaat wel degelijk, een subdivisie van de veel grotere groep genaamd zoöfielen. Die heb je in soorten en maten, en het onderwerp bestialiteit — seks met dieren — is altijd reden tot grote controversie, want de meerderheid van de mensen vindt dat verwerpelijk. In Nederland is het verboden, maar in sommige landen is het toegestaan, mits het dier er geen schade van ondervindt.

Er gaan verhalen dat er in Denemarken zelfs dierenbordelen zouden zijn. Zoöfilie is al geruime tijd bekend, maar er is nooit veel onderzoek naar gedaan. In publiceerde een gezaghebbend medisch tijdschrift een Braziliaanse studie naar het verband tussen seks met dieren en peniscarcinoom peniskanker , In het onderzoek werden mannen met deze ziekte en gezonde mannen uit twaalf verschillende steden ondervraagd.

Van de patiënten had 44,9 procent ooit zijn lusten op een dier gebotvierd, van de controlegroep 31,6 procent. Schokkende cijfers, niet zozeer vanwege het verband tussen peniskanker en seks met dieren, maar…dat zoveel mannen dat laatste blijkbaar überhaupt hebben gedaan. Volgens dit onderzoek ligt het gemiddelde op 34,8 procent. Dat zou een derde van mijn mannelijke kennissenkring betekenen! Het zijn dus voornamelijk pubers die zich bij ontstentenis van lieden van dezelfde soort op andere diersoorten storten, of dat nu mensenpubers of dolfijnenpubers zijn.

Niets dierlijks is ons vreemd. Terwijl ik dit schrijf, is het land in rep en roer, want een schrijfster heeft het gewaagd om zogeheten selfies te maken met afbeeldingen van — oh nee! Het ondenkbare bleek waar: Hoogtepunt van alle consternatie was een uitzending van DWDD, waarin de schrijfster over haar zelfportretten vertelde, in het bijzonder de foto die ze had genomen van een bebloede tampon die ze uit haar tussenbeense trok. Ja, niet alleen zijn schrijfsters naakt onder hun kleren, ze gebruiken ook weleens tampons en maandverband.

Om en nabij 50 procent van de wereldbevolking maakt het mee, heeft het meegemaakt of zal het bij leven meemaken dat oude eitjes plaats moet plaatsmaken voor nieuwe, met de bloederige schoonmaak die daarop volgt. Vleermuizen, sommige andere primaten en olifantsmuizen hebben ook een vorm van menstruatie, net als overigens nog veel meer dieren, hoewel bij de meeste soorten het bloed in het lichaam verdwijnt voordat het naar buiten kan komen, De vraag is waarom een foto van een geslachtsdeel met een tampon zoveel ophef veroorzaakt.

Een deel van de commotie zal te maken met onze fascinatie met en tegelijkertijd afkeer van ontblote geslachtsdelen daarover een andere keer meer , maar een deel ook met het eeuwenoude taboe op menstruatie. Zelfs de Romeinen hadden al een vreemde verstandhouding met ongesteldheid of zoals wetenschappers het noemen: Zo moest Plinius weinig hebben van de menstruatiecyclus: Wijn zou zuur worden met ongestelde vrouwen in de buurt; bloemen zouden spontaan verwelken.

Plinius was niet de enige; door de eeuwen heen was de menstruatie altijd onderwerp van taboes, mythen en vreemde rituelen. De Bijbel moest er weinig van hebben, van de islam mogen ongestelde vrouwen de moskee niet in, gelovige joden hebben een broertje dood aan de rode zee en boeddhistische tempels weigeren vrouwen tijdens hun menstruatie. De reacties op een onschuldige foto van een bebloede tampon uit de plasser van een schrijfster zijn een echo van deze eeuwenoude weerzin.

En dat vind ik pas walgelijk. Een syllogisme bestaat altijd uit drie delen: Onze major van vandaag: Volgens de definitie is pornografie de weergave van seksueel gedrag met het doel om seksuele opwinding te creëren.

Dieren produceren zelf geen porno; in de natuur is zoiets althans nog nooit aangetroffen. Maar dat wil nog niet zeggen dat ze niet door pornografie gefascineerd kunnen zijn. Mensen zijn in hoge mate geïnteresseerd in seksende soortgenoten. Als er ergens twee mensendieren, verscholen voor de rest van de kudde, met elkaar beginnen te konkelfoezen, zijn er altijd wel omstanders die even een kijkje nemen al dan niet met een smartphone binnen handbereik.

Lust die in het openbaar wordt geblust, is daarom nogal een taboe, en juist daardoor zo aantrekkelijk. Seks onder dieren is geen taboe.

Er zijn veel anekdotes over dieren en huisdieren die rustig toekijken als andere dieren zich op elkaar storten. Eén bepaalde gemoedstoestand heeft de overhand: Ooit las ik over een onderzoek waarbij apen met een knop op een computerscherm konden kiezen tussen plaatjes van seksen de soortgenoten, lekker eten of willekeurige voorwerpen. De parende soortgenoten werden toch het vaakst gekozen.

Ener is een veelbesproken pandapornoexperiment onder leiding van Thaise wetenschappers. Dit was het syllogisme: Zoölogen dachten van wel.

Eerst gaven ze de pandaberen viagra in de hoop dat de mannetjes wel zouden weten wat ze met het resultaat zouden aan moeten. En dat zou volgens de onderzoekers zijn gelukt.

Een tijdje terug geleden ving ik in Nijmegen een gesprek op tussen twee puberjongens. Ze zaten op het vwo en waren toe aan de keuze voor een vervolgopleiding. We kunnen er gevoeglijk van uitgaan dat de ouders van deze Nijmeegse knapen niet bepaald uitbundig zouden reageren op hun droomberoep.

Het vak van pornoacteur staat niet heel hoog aangeschreven zo ergens tussen drugsdealer en oplichter , terwijl er — althans, in Amerika — wel degelijk een aardige boterham mee valt te verdienen.

Afgezien van vervelende bijkomstigheden die pornosterren tijdens hun overwegend liggende loopbaan tegenkomen — sociaal isolement, seksuele afstomping — is er één reden om deze carrièremove misschien toch maar af te blazen: Van de pornosterren die tussen en werkzaam waren, verlieten er 51voortijdig het leven: Toch waren er in de muziekindustrie tussen en maar negen drugsgerelateerde doden en twee zelfmoorden.

Er zijn walgelijke christelijke websites die zich verkneukelen over dit hoge sterftecijfer. Christenen noemen het een straf van God dat de gemiddelde levensverwachting van een pornoster — volgens hen — slechts 37,43 jaar is, tegen 78,1jaar van de gemiddelde Amerikaan. Het is moeilijk te achterhalen of dit christelijke gemeesmuil klopt of niet.

Als de KIJK-redactie mij zou vragen of als auteursfoto in plaats van het normale guitige portretje eens een plaatje van mijn voortplantingsorgaan mogen plaatsen, zal ik waarschijnlijk weigeren. Mijn handen en oren mag iedereen bekijken, mijn zaakje is voor een beperkt aantal ogen. Het opmerkelijke aan genitaliën is: Althans, onder normale omstandigheden. De afgelopen maanden verschenen er verontrustende berichten over een toegenomen gedrag genaamd sexting: Via apps als Tinder en Snapchat schijnen volksstammen jongeren elkaar hiermee te bekogelen.

Twee jaar geleden deed de Universiteit van Antwerpen onderzoek onder vijfhonderd tieners tussen 15 en 18jaar. Een van de oorzaken hiervoor was volgens de onderzoekers peer pressure, oftewel groepsdruk. De vraag is waarom we willen dat de ander ons bloot ziet. Het verlangen naakt voor de ander te verschijnen is volgens onderzoekers hard-wired in onze hersenen en waarschijnlijk al miljoenen jaren oud.

Onze voorouders deden het, en ook apen wapperen hun plassers en billen opgewekt in het rond. Het tonen van geslachtsdelen was en is een manier om zowel seksuele interesse te uiten als die bij een ander op te wekken.

De wetenschap dat men wordt begeerd is voor veel mensen opwindend — en dan vooral voor vrouwen aldus wetenschappers. Onderzoek wijst uit dat vrouwen de gedachte dat mannen hen seksueel aantrekkelijk vinden dankzij het tonen van nu naakte lichaam, belangrijker vinden dan de eventuele consequenties van dit gedrag. Volgens recente studies zou bijna de helft van de vrouwen weleens fantaseren over striptease of paaldansen. Dat valt dus wel mee. Kijken of het wordt geplaatst.

Volgens wetenschappers een marginaal verschijnsel in het dagelijks leven dat door slechts een handjevol mensen wordt geapprecieerd of gepraktiseerd.

Met name in pornografie is multiple partner sex een heel gangbaar thema. Er zijn in pornografie vele subgenres die aan deze wensgedachte voldoen.

Bij een meerderheid van deze gangbangs is een vrouw het middelpunt en zwermen mannen om haar naakte lichaam, als spermatozoïden om een eicel. Bij een gangbang is deel van de lol dat de vrouw niet weet welke mannen er allemaal een poging gaan wagen haar vruchtbaarheidskanaal te penetreren.

Gangbangen heeft inmiddels een grote vlucht genomen. Verschillende zakenvrouwen hebben zich in dit genre gespecialiseerd: Natuurlijk hoort bij een officieel Wereldkampioenschap ook een officieel Wereldrecord.

Dat werd op 16 oktober in de Poolse hoofdstad Warschau gevestigd door de Amerikaanse l. Deze getrouwde actrice, die in de Universiteit van Kentucky verliet met een Master of Arts-degree, bediende die dolle avond maar liefst verschillende mannen in 7,5 uur. Daarbij steekt het mannelijke record nogal schril af. De Amerikaan Jon Dough, artiestennaam van Chester Anuszak ik verzin dit niet , had in seks met vrouwen, waarbij hij vijf of zes orgasmes had.

Hij is er niet gelukkiger van geworden. In pleegde hij op jarige leeftijd zelfmoord. Laat jij de hond uit? Al nagedacht over je morele standpunt over groepsseks? Dat was immers het huiswerk van vorige maand. Seks in het openbaar, seks in groepen; het is tegelijkertijd een wereldwijd taboe en een eeuwenoude fascinatie. We zijn mateloos geïnteresseerd in seks met meerdere mensen. In sommige culturen is het geaccepteerd gedrag dat twee pas getrouwden hun huwelijk inwijden in het bijzijn van hun familie, in andere culturen is het genoeg als de bewijzen hiervoor een bebloed laken publiekelijk worden getoond.

Seksfeesten, bacchanalen en orgies zijn zo oud als de oudheid zelf. Al in de vijfde eeuw voor Christus waren er initiatiefeesten waar men ter ere van de goden massaal seksuele handelingen verrichtte, liederlijk zoop en luisterde naar luidruchtige muziek onder de grote rivieren staat dit nog steeds bekend als carnaval.

Er zijn allerlei zogenoemde paren- of swingersclubs, waar echt- paren in groepsverband aan elkaars plassers kunnen zitten. Daarnaast worden er op veel plaatsen avonden georganiseerd waar een of meerdere vrouwen seks hebben met grote groepen mannen.

Tijdens deze gangbangs is het niet ongebruikelijk dat één enkele vrouw door tientallen mannen wordt gepenetreerd. In veel gevallen zijn de vrouwen niet te beroerd om toekijkers ook even behulpzaam naar hun hoogtepunt te brengen.

Inmiddels is dogging een wereldwijde tijdsbesteding van Brazilië en Amerika tot Nederland , maar Engeland blijft. Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat slechts 1procent van de vrouwen het idee van groepsseks voor zichzelf aantrekkelijk vindt, tegen 13 procent van de mannen.

Daarover volgende maand meer en niets houdt je tegen deze keer zelf het huiswerk te bedenken. Een groepje kinderen heeft een feestje op de kamer van de jarige. Beneden maken de ouders zich zorgen. Ik hoorde het toen ik een jaar of tien was, midden in de vrijgevochten jaren zeventig, van nota bene mijn eigen vader zelf een kettingroker. Hoewel ik vrij zeker weet dat mijn ouders nooit hebben meegedaan aan erotische groepsuitspattingen, stonden zij er moreel niet afwijzend tegenover.

Ze waren lid van de NVSH, een club die streed voor seksuele hervorming en het bespreekbaar maken van seksuele voorkeuren. De NVSH organiseerde en organiseert nog steeds avonden waar vrijgezellen en stellen zich in het openbaar naar hartenlust aan elkaar overgaven.

Die openbaarheid is opvallend, want over het algemeen zoeken mensen — meer dan onze naaste diersoorten — privacy bij oprispingen van fysieke lust. Antropologen zien het als een van de sterkste en meest wijdverspreide taboes: Volgens sommige wetenschappers doen we dit omdat we tijdens seks weerloos zijn voor aanvallen van roofdieren en vijanden.

Andere onderzoekers vermoeden dat onze hang naar afzondering te maken heeft met de angst met name bij vrouwen voor seksuele jaloezie en agressie. Omstanders zouden weleens op het idee kunnen komen om ook een poging tot bevruchting te wagen. Wij zijn ons bewust van onszelf en onze handelingen. Net als piesen en poepen weten we dat seks bij onszelf en bij toeschouwers hilariteit en afschuw kan oproepen. Chimpansees zullen elkaar niet belachelijk maken als er eentje gaat zitten kakken of er twee even met elkaar rampetampen, Maar dan zitten we met de volgende vraag.

Door de eeuwen heen hebben mensen zich in het bijzijn van anderen aan elkaar vergrepen. Van Caligula tot Berlosconi, van middeleeuwse zoenfeestjes tot hedendaagse gangbangs. Dan werd de klas verdeeld in twee groepen die elkaar verbaal te lijf moesten over een bepaald onderwerp.

Halverwege ging er soms een kookwekker af, waarna de leerringen het tegenovergestelde standpunt moesten verdedigen. Het leerde ons argumenten van tegenstanders voor te zijn. Aan dit vak moest ik denken toen ik de voorbereiding deed voor dit stukje. Aanvankelijk dacht ik dat er niet veel over het onderwerp viel te zeggen. Seksuele uitspattingen tussen leden van dezelfde sekse zijn bij onnoemlijk veel diersoorten gerapporteerd.

Sterker nog, grosso modo mogen we stellen dat bij alle diersoorten die seks hebben homoseksueel gedrag voorkomt. Van wormen tot schapen, van pinguïns tot gieren: Je zou zeggen van wel, maar niet iedereen vindt dat. Tijdens mijn zoektocht naar achtergronden vond ik veel pseudo- wetenschappelijke artikelen van strenggelovigen die het hebben over de homosexuality in animals-myth; de mythe dat dieren homoseksueel kunnen zijn.

Godsdienstfanaten zien homoseksualiteit als een onnatuurlijke zonde. Heerlijk hoe devote christenen en moslims openlijk anderen hun geluk en plezier misgunnen.

Wanneer ik in de beslotenheid van mijn eigen slaapkamer graag het geslachtsdeel van een andere man in mijn hand, mond of anus zou willen nemen, vinden veel religieuzen dat ik hen eerst om de toestemming van hun godheid moet vragen. En nu gaat er een kookwekker af. Een van de argumenten van gelovigen is dat het feit dat homoseksueel gedrag bij dieren voorkomt, niet per se betekent dat dieren ook homoseksueel zijn. Seksuele geaardheid is een menselijke uitvinding, die niet op insecten of andere niet-menselijke beesten kan worden geplakt.

Een ander christelijk argument is dat kindermoord, verkrachting en kannibalisme onder veel diersoorten gangbaar zijn, maar dat we nooit zullen aanvoeren dat het daarom ook voor mensen natuurlijk gedrag is. Gelukkig gaat de kookwekker weer af.

Ik ga nu direct argumenten formuleren om de religieuze antihomostandpunten verbaal te lijf te gaan. Lang geleden moest ik voor een tv-programma op bezoek bij een paardenstoeterij; een manege waar paarden werden gefokt.

Een van hun hoofdactiviteiten was het produceren van hengstenzaad. Vroeger mocht een hengst een vrouwtje nog zelf bestijgen, maar dan kon hij slechts een beperkt aantal merries bevruchten. Lucratiever was het om het sperma op te vangen en te verdelen over zoveel mogelijk vrouwtjes.

Tijdens de reportage bij de stoeterij was het mijn taak een buis ter grootte van mijn onderarm over een opdringerige paardenworst heen te schuiven op het moment dat het mannetje steigerend een leren nep-vrouwtje besteeg.

De copulatie met de buis in mijn hand duurde niet lang; al na een paar seconden kwakte de hengst een theekopje zaad vol, met de kracht van een cappuccino-opschuimer.

Dat het paard hierbij ejaculeerde is een feit dat was het doel van de hele onderneming , maar of hij hierbij ook een orgasme had, is een vraag waarover ik mijn donkerblonde koppie eigenlijk nog nooit had gepijnigd.

Hoe zouden we dat kunnen weten? Zoogdieren lijken plezier te beleven aan seks, maar of ze daadwerkelijk een hoogtepunt bereiken, is lastig te bepalen. In een filmpje dat een tijdje geleden viral ging, zagen we hoe een boer tijdens de kunstmatige bevruchting van een varken het beest met zijn handen genitaal stimuleerde, omdat dit zorgde voor een toename van 6 procent biggetjes ten opzichte van varkens die niet waren gevingerd. Of de zeug hierbij ook een orgasme had, is moeilijk te bepalen. Onderzoekers kunnen mensen simpelweg vragen of ze bij de seks zijn klaargekomen, maar dieren houden hierover wijselijk hun mond.

Wetenschappers luisteren daarom naar geluiden en kijken naar lichaamsbewegingen en gezichtsuitdrukkingen, waarna ze een vergelijking maken met onze geluiden, lichaamsbewegingen en gezichtsuitdrukkingen.

Dat blijft natuurlijk een zaak van interpretatie. Primaten, met name mensen, tonen gevoelens als pijn en genot voor een groot deel via hun hele gezicht, maar andere zoogdieren doen dit alleen met hun ogen of oren.

Paarden hebben zeer expressieve oren, al moet ik bekennen dat ik bij het opvangen van paardenzaad daar niet op heb gelet. Mannetjesmakaken hebben een bepaalde getergde gezichtsuitdrukking op het moment van hun ejaculatie die doet vermoeden dat zij op dat moment inderdaad een orgasme ondergaan spiertrekkingen en vreugdekreten. Vrouwtjesmakaken hebben die uitdrukking niet; althans niet als ze worden bereden door een mannetje. Er zijn wel gevallen bekend van makakenvrouwen die elkaar weten te brengen naar een ogenschijnlijk hoogtepunt en dito gezichtsuitdrukking, maar dat wordt het onderwerp van volgende maand: Een oom van mij had een vreemd gevoel voor humor.

Soms zei hij, zittend op de bank, met een sigaret in zijn hand en een glas vieux op tafel: Laatst zat ik met mijn kinderen te kijken naar een programma waarin zangeres Anita Meyer optrad. Hoe belegen de grap, ik kopte hem in. Mijn oudste zoon vroeg wat een temeier was. Mijn jongste zoon had een betere vraag: Dat had ik me dan weer nooit afgevraagd en daarom besloot ik mijn zoons ter plekke in te wijden in de wondere wereld van de etymologie, de herkomst van woorden.

Temeier komt van het Hebreeuwse woord temea, dat onrein betekent. In het Jiddisch is een temeierspiese een hoerenhuis, temeieschieppers zijn hoerenlopers. Er zijn taalkundigen die denken dat het woord oorspronkelijk uit Amsterdam komt. Een ander geschikt woord om uit te pluizen was lichtekooi. Etymologen zijn het niet helemaal eens wat de herkomst van het woord is. Een lichtekooi zou dan iemand zijn die bij het lopen zijn of haar kont optilt. Onder prostituees zou dit een gangbare manier zijn om klanten te lokken: Maar er is een andere mogelijke betekenis.

In het Middelnederlands kan kooi ook slaan op een vrouwelijk geslachtsdeel. Er is een klucht bekend uit waarin een vogel een metafoor is voor een mannelijk geslachtsdeel. De vogel wordt gehouden in een kooi. Het laatste woord dat ik met mijn kinderen opzocht, kwam uit het Amerikaans. Hooker is een woord dat iedereen kent, maar wat is de herkomst?

Er zijn twee verklaringen. De leukste is dat het woord is afgeleid van een bevelhebber ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog. Die waarschijnlijk overigens ook rookten en dronken. Onlangs wilde ik in een verhaal verwijzen naar de Italiaanse acteur Rocco Siffredi, die volgens Wikipedia in ruim pornografische producties zou hebben gespeeld, tussen en het jaar dat hij besloot meer tijd te willen besteden aan zijn kinderen.

De Italiaanse acteur was volgens zijn biografie voornamelijk gewild vanwege de afmetingen van zijn voor dat soort arbeid handige vleselijke werktuig van 22 centimeter. Dat was, in marketingtermen, een unique selling point. Het is altijd moeilijk voor te stellen dat de porno-industrie precies is wat het woord zegt: Een vakgebied, met werktijden, arbeidscontracten en marktmechanismen.

Dat er hard wordt gewerkt blijkt wel uit de werklust van Siffredi: Zelfs als je hobby je beroep is, is dit een indrukwekkend aantal. Ik weet niet met hoeveel actrices Siffredi gemiddeld figureerde, maar laten we eens voorzichtig aannemen dat dat er twee per film waren. Omdat ik heimelijk gefascineerd was door deze zakelijke aantallen, zocht ik naar wetenschappelijke informatie over het onderwerp. Al snel kwam ik terecht op een site genaamd International Adult Film Database, een gigantisch overzicht van alles wat er op pornografisch gebied is verschenen.

De succesvolle site komt uit de koker van Peter van Aarle, een Nederlandse internetlegende die in op zijn 42ste overleed. Van Aarle had een fenomenale encyclopedische kennis van pornografie. Al in de vroege jaren tachtig begon hij deze te rubriceren, wat de basis vormde voor zijn site. Begin dit jaar publiceerde de Amerikaanse journalist, blogger en onderzoeker Jon Millward het resultaat van een uitgebreid onderzoek naar Van Aerles database.

Er is veel bekend: Millward besloot diep in het onderwerp te duiken, in de hoop algemene gedachten over pornografie te kunnen bevestigen of ontkrachten. Pornoacteurs zijn vooral erg doorsnee. De gemiddelde cupmaat van de vrouwelijke acteurs was bijvoorbeeld B- en niet dubbel D, zoals je wellicht zou verwachten.

Wat wél klopte was dat mannen meer sekspartners hebben dan vrouwen, althans in de porno-industrie. De meest actieve mannelijke sterren hadden geacteerd met meer dan duizend vrouwen, zoals het Italiaanse prijsdier Siffredi met zijn hengsten penis waar zijn naam naar zou verwijzen. Mooie bevindigen van Millward, die ik zeker kan aanraden voor wie is geïnteresseerd in de zakelijke en antropologische kant van porno.

Rond de tijd dat dit stukje verschijnt ben ik te gast bij de illustere radioshow Vrouwen met knoppen wekelijks uitgezonden op KX Radio.

In dat twee uur durende praatprogramma worden mannelijke cabaretiers, muzikanten, deejays, acteurs, schrijvers en andere bekend heden door twee presentatrices openhartig ondervraagd over liefde, vrouwen en seks.

En dan niet die aan een mengtafel. Want vrouwen hebben op hun lichaam inderdaad ook twee enigmatische knopjes. Mannen hebben die overigens ook, maar met een andere functie. Althans, zo lijkt het. Zoals met zoveel in de wetenschap zijn er ook over het hoe en waarom van tepels verschillende theorieën.

Dat zal zijn omdat het antwoord voor de hand ligt: En toch ligt de zaak ingewikkelder, volgens een onderzoek uit Wat is het dat mannen tepels voornamelijk zien als vleesmagneten voor hun lippen en vingers? Het gangbare antwoord was dat mannen graag aan tepels willen lurken, omdat ze dat als baby ook hebben gedaan. Dit is een verklaring een beetje wringt, want vrouwen hebben ook aan de tiet gelegen en niet alles wat we als kind graag deden, doen we als volwassene nog steeds.

Dat is belangrijk voor de band tussen moeder en kind. Recent onderzoek, onder andere aan de Universiteit van Atlanta, bevestigt dat oxytocine ook vrijkomt als iemand anders de tepels van een vrouw stimuleert, bijvoorbeeld een geliefde. De oxytocine die dan door haar hersens jaagt, zorgt ervoor dat de vrouw zich zal binden aan degene die, om het maar eens plat te zeggen, aan haar knoppen zit.

Ze zal haar toewijding op die persoon richten. De focus van mannen op tepels is, volgens deze theorie, niet zozeer een geconditioneerde herinnering aan een allang vervlogen babytijd, maar geëvolueerd pragmatisch gedrag. Neemt een man een vrouwentepel in zijn mond, en hij zal worden gekoesterd met liefde en aandacht. Benieuwd of dit nog ter sprake komt in Vrouwen met knoppen. In de vorige KIJK had ik het op deze plek over een wetenschappelijk onderzoek uit , waarin werd geconcludeerd dat heteroseksuele vrouwen, in tegenstelling tot homoseksuele mannen, geen seksuele voorkeur zouden hebben voor grote penissen.

Dat was in de tijd van democratisering en nivellering. Jarenlang dacht men dat er gold: Daar is men de afgelopen tijd op teruggekomen. Althans, sommige onderzoekers zijn daar op teruggekomen. Wie zich erin verdiept, komt erachter dat er onnoemelijk veel verschillende opvattingen bestaan over het mannelijk geslachtsdeel. Sommigen denken dat vrouwen de dikte van de penis prefereren boven de lengte, anderen zijn het daar niet mee eens. Velen beweren dat mannen van verschillende rassen verschillende gemiddelde erectielengtes hebben, maar enkelen beweren juist dat dit een onverwoestbare mythe is, zoals oudere mannen gemiddeld ook geen kleinere pikken hebben dan jongere goed dat dat eens wordt gezegd.

Ook over de gemiddelde lengte van een penis is veel geschreven. Op internet vliegen de gemiddelden ons om de oren. Iedereen is het er over eens dat erecties groter zijn dan slappe plassers, maar daarmee houdt het generaliseren op. Kun je aan een slap pikkie ook iets zeggen over het volle ornaat? In verscheen in het Journal of Urology een studie die aantoonde dat de lengte van een erectie niet valt te voorspellen aan de hand van een blik op de slappe penis van de man.

Er zijn volgens dit onderzoek twee varianten. Alleen als je een slappe penis uitrekt, kun je zijn lengte in erectie voorspellen, bleek in Dat is nog eens een tip. Hebben vrouwen ook een voorkeur voor grote slappe penissen? Het antwoord hierop kwam uit Australië, waar twee onderzoekers een groep van vrouwen losliet op met de computer gemanipuleerde beelden van naakte mannen. Terwijl die grootte dus feitelijk niets zegt over de erectielengte.

Waarom zouden vrouwen een voorkeur hebben over grote mannelijke geslachtsdelen, al dan niet in erectie? Andere wetenschappers spreken dit echter fel tegen. Kortom, de debatten en vragen over de grootte van de penis zullen de wetenschap nog lange tijd bezighouden. Goed nieuws, want het is een heerlijk onderwerp om — al dan niet wetenschappelijk slap over te lullen.

Om redenen die buiten deze column liggen mijn vrouw ga ik sinds kort twee keer per week naar de sportschool. Vrouwen hebben hupla, nu heb ik het er toch over — qua mannenuiterlijk waarschijnlijk enkele genetisch bepaalde voorkeuren. Ze houden in de regel van lange mannen, ze houden van brede schouders en smalle tailles én ze lijken grote geslachtsdelen te prefereren boven kleintjes. Twee van deze drie zijn goddank faits accomplis, maar eentje valt een heel klein beetje bij te trimmen en dan heb ik het niet over penisverlengende operaties, maar over loopbanden en roeiapparaten.

Mijn sportschool is gevestigd op een plek waar vroeger een beruchte homodiscotheek zat: Staande onder de douche van de sportschool dacht ik eraan hoe ik ooit op exact dezelfde plek werd aangesproken, alweer 27 jaar geleden. Als eerstejaarsstudent hielp ik een jon gen uit mijn studiegroep. Hij was net uit de kast en wilde jongens ontmoeten, maar durfde niet in zijn eentje naar binnen. Uiteindelijk vond hij zonder probleem aanspraak.

Ik bleef alleen achter. Zelden in mijn leven ben ik zo populair geweest. In een discotheek althans. Ik had moeite ze van me af te slaan, de mannen. Nu waren destijds de omgangsvormen in het homoseksuele minnespel doorgaans directer dan in de gemiddelde heterowereld. Blijkbaar nogal een issue, in die kringen. Terug van de sportschool ben ik op zoek gegaan naar het schoonheidsideaal van homoseksuele mannen in relatie tot heteroseksuele vrouwen. Lijkt de genetisch bepaalde voorkeur van vrouwen voor uiterlijkheden van mannen op die van homoseksuele mannen?

Enzo stuitte ik op de psychologen Glenn Wilson en David Nias. Grappig om te lezen dat men toen blijkbaar nog dacht dat vrouwen geen voorkeur voor grootgeschapen mannen hadden. Inmiddels is dat alweer geruime tijd voer voor discussie. Daarover volgende maand meer — als ik 5 kilo aantrekkelijker ben. In het buitenland herkennen we Nederlanders onmiddellijk, ook als we ze niet horen praten. Mensen hebben het vermogen razendsnel soortgenoten te kunnen peilen en indelen. Met behulp van honderden fysieke en culturele parameters stellen wij onbewust vast tot welke sociale klasse iemand behoort, wat zijn of haar intenties zijn en welke nationaliteit hij of zij heeft.

Die kleine registraties huidskleur, lengte, kledingkeuze, kapsel, schoenen, gedrag analyseren we in noodtempo. Volgens evolutionair psychologen ontwikkelden we dit vermogen in de tijd dat we nog over de savanne zwierven en snel moesten bepalen of vreemdelingen een potentieel gevaar vormden. Laatst was ik met een fotograaf in Stockholm voor een gids over het Stockholmse uitgaansleven.

Lopend tussen twee hotspots werden wij op een plein aangesproken door twee vrolijke blondines. Onmiddellijk stelde ik vast: Achteraf gezien kan ik dat makkelijk uitleggen, maar in die halve seconde moet ik gekeken hebben naar het wit van hun haar, de trekken van hun gelaat, de kleur van hun lippenstift en de weinige kleren die ze ondanks de kou droegen. De vrouwen vroegen de fotograaf en mij in het Engels wat we van Stockholm vonden.

Een van de vrouwen riep uitbundig dat wij vast in waren voor a bit of fun. Ze bewoog daarbij uitdagend met haar borsten, als was er een correlatie tussen mijn plezier en haar bovenlichaam. Mijn parameteranalysecentrum stelde direct vast dat dit gedrag iets te frivool was voor een normale ontmoeting en mogelijk gevaarlijk. Iedereen die de actualiteit volgt, weet dat Zweden en Nederland een omgekeerd prostitutiebeleid hebben. In Nederland is prostitutie legaal, maar wie illegaal geld aanneemt voor seks is strafbaar.

In Zweden is prostitutie verboden, maar alleen voor klanten. Daar ben je strafbaar als je betaalt voor seks, maar niet als je geld aanneemt. Mannen die er in hun ogen, besef ik nu, ook uitzagen als potentiële hoerenlopers. Vorige maand schreef ik over een ietepetieterig stukje van het mannelijk lichaam, verborgen in buurt van de anusbuis: Prostaat… G-plek …Tijd het eens nader te hebben over dat vreemde, tot de verbeelding sprekende plekje genaamd G.

Volgens de naamgever, gynaecoloog Ernst Gräfenberg, zouden vrouwen ergens in hun vagina een met zenuwen gevuld stukje bindweefsel hebben dat hetzij een erogene zone hetzij een uitloper van de clitoris zou zijn. Als deze G-spot de naam kwam pas in de jaren tachtig in zwang wordt gestimuleerd, zouden vrouwen een heviger en bevredigender orgasme beleven dan bij stimulatie op andere manieren en op andere plekken. Daar zijn althans sterke aanwijzingen voor. Zouden …zou…Het lijkt een beetje op een tv-format: Vrouwen zouden nog meer vaginale erogene zones hebben: Toch is het bestaan van deze spots aan de binnenkant van de vagina nog steeds niet bewezen.

Sommige vrouwen zweren dat zij een binnenbeens gebiedje bezitten dat hen erg veel genot geeft, maar daarnaast zijn er even zoveel vrouwen die zich er bijna voor schamen dat zij het plekje niet kunnen vinden. Sommige wetenschappers hopen een oplossing te hebben gevonden met hun vermoeden dat dat de G-plek niet zozeer een klein specifiek genotspuntje is, maar een heel gebied.

Helaas is ook dat nog niet bewezen. Vrouwen werden de afgelopen jaren ondervraagd, ze werden na hun dood opengesneden en op alle mogelijke manieren werd er gesnuffeld en gezocht. Begin bestudeerde een Amerikaanse uroloog genaamd Amichai Kilchevskyeen honderd verschillende onderzoeken van over de hele wereld, waarna hij tot de conclusie kwam dat hij niet tot een conclusie kon komen — en dus het bestaan van de G-spot vooralsnog moest ontkennen. Kortom, het is een mysterie en het pleit is nog lang niet beslecht.

Onlangs zag ik bij De Wereld Draait Door een straatinterview waarin voorbijgangers moesten uitleggen waar volgens hen de prostaat zit. Zoals vroeger vakantiegangers nooit op een landkaart konden aanwijzen waar ze zich bevonden, zo hadden veel van deze voorbijgangers slechts een vage notie over de plek van de prostaat. En toen kreeg ik wat vage probleempjes. Mijn huisarts luisterde vriendelijk en even later maakte zijn wijsvinger kennis met een gebied waar, zoals de Amerikanen zeggen, de zon nooit schijnt.

Inmiddels had ik me op internet ingelezen in het orgaantje. De prostaat wordt voorstanderklier genoemd omdat hij bij de uitgang van de blaas zit, gedraaid om de plasbuis. Het orgaan is zo groot als een kastanje en bestaat uit miljarden buisjes, annex vochtfabriekjes. De belangrijkste functie is de aanmaak van spermavloeistof.

Niet de zaadcellen zelf, maar het drabbige melkvocht dat de spermacellen begeleidt op hun verrassingstocht naar buiten. Deze prostaatmelk bestaat voor een groot deel uit suikers; vandaar dat sperma een zoetige smaak heeft heb ik me laten vertellen.

Maar er is meer. Het schijnt mogelijk te zijn om de prostaat van buitenaf te stimuleren. Het betasten van een prostaat voelt in het begin — naar verluidt — alsof er nodig moet worden geplast, maar hoe zachter de strelingen, hoe groter de kans dat een man — naar verluidt spectaculair klaarkomt. De prostaat wordt dan ook wel de mannelijke G-plek genoemd.

Zo dom was de vraag van mevrouw dus niet. Over deze G-plek en welk plezier die — naar verluidt — kan geven, de volgende keer meer. Onlangs schreef een site over de ooit door mij bedachte meisjesnaam Phileine, die aan een opmars bezig is in werden er Phileines geboren, waarmee de naam populairder was dan blijvertjes als Amélie, Stella en Nynke.

Er zijn ook al een paar jongens genaamd Giph en een paar meisjes met de mooie naam Sarnarinde. De naam Gulpje, een ander door mij bedacht personage, is helaas nog niet geleend. Er zijn veel plekken op internet waar men zich met namen bezighoudt.

Misschien wel de vermakelijkste is Vernoeming. Namendeskundige Maarten van der Meer heeft daar honderden weetjes en lijsten verzameld over zowel voor- als achternamen.

Geweigerde namen, vreemde namen, beladen namen er worden nog steeds Adolfjes geboren , opmerkelijke voorlettercombinaties, moeilijke namen Bouüaert, Burghgraëf, Dierckxsens , ongelukkige voorletters dhr.

Nuss en natuurlijk gore namen. Nu is een voornaam iets wat mensen van hun ouders krijgen, en wellicht zouden die wat langer nadenken als ze zouden weten dat Pornpis, Rampaal, Rukman, Shit, Tampie, Tietje mensen heten zo of Vaginarovna in Nederland misschien toch wat vreemd klinken. Met achternamen is het anders: Ook daar heeft Van der Meer fraaie voorbeelden van. Al is een achternaam maar een achternaam, toch lijkt het mij vrij vervelend om voortdurend blikken te krijgen na het noemen van een naam als Beffert, Cutzien.

Maar mensen zijn niet helemaal vrij om zelf een nieuwe naam te kiezen. Indien mogelijk moet een nieuwe achternaam lijken op de oude. Ook hiervan staat op Vernoeming. Zo liet meneer Hardebil zijn naam veranderen in Hardebol. Familie Rotmensen mocht zich Rootmensen noemen. En misschien wel de bekendste was een meneer Kloot die als Kyvon verder mocht. Zijn zoon André vond dat als artiestennaam niet handig. Die noemde zich liever Van Duin. Kortom, voor wie zich wil verliezen in heerlijk studentikoos naamplezier is Vernoeming.

En Tip is dan weer de voornaam van mijn dochter, maar dit geheel terzijde. Een paar jaar geleden mocht ik in Italië een promotietour maken. Hoewel ik een roman had geschreven over een topkok gingen de gesprekken met Italiaanse interviewers voor het merendeel over… Nederland. En dan vooral over ons walgelijke prostitutiebeleid in Italië komt dat niet voor , ons smerige druggebruik daar doen Italianen niet aan en onze afschuwelijke euthanasiewetgeving we zullen branden in de hel.

Het werd steeds duidelijker dat Italianen Nederlanders zien als drugsverslaafden die voor een bezoek aan de hoeren eerst wat bejaarden om zeep helpen. Waarbij aangetekend dat er in Italië procent meer drugsdelicten plaatsvinden dan hier, het cannabisgebruik er hoger is en dat het aantal verkrachtingsslachtoffers elkaar nauwelijks ontloopt.

Vorig jaar sprak ik een Amerikaan, die ook nogal wat vooroordelen over Nederland bleek te koesteren. Volgens hem wonen wij in een losgeslagen red light district waar ouders hun kinderen aanmoedigen liederlijkheden te begaan. Dat is misschien allemaal wel waar, maar de vraag is of dat zo erg is. Met onze vrije seksuele moraal raken in Nederland bijvoorbeeld zeven op de duizend meisjes tussen de 15en 19jaar zwanger, waarmee ons land wereldwijd ergens onderaan bungelt in elk geval onder Italië.

Amerika is Wereldkampioen Tienerzwangerschappen met 64 zwangere meisjes per Ook worden er twee keer zoveel abortussen uitgevoerd in Amerika en is het aantal mensen met aids drie keer zo hoog. Die laatste cijfers komen uit een boek van Amy Schalet van de Universiteit van Massachusetts. In haar jeugd woonde deze socioloog in Nederland. Toen ze op haar 21ste terugkwam in de Verenigde Staten schrok ze van het aantal tienermoeders, want in Nederland kende ze dat fenomeen helemaal niet. In haar boek zoekt ze uit waarom Nederland in dit soort zaken beter scoort dan Amerika.

In het kort komt het erop neer dat wij veel relaxter met seks en drugs omgaan. Nederlandse ouders praten over het algemeen meer met hun kinderen en kinderen van de andere sekse mogen makkelijker blijven logeren. En misschien wel het allerbelangrijkste was dit: In Nederland staan ouders het hun kinderen toe verliefd te zijn, langdurige relaties te onderhouden en te accepteren dat seks daarbij hoort. En hoe liefdevoller er over seks wordt gedacht en gepraat, hoe minder groot de excessen.

Liefde is, zoals altijd, het antwoord. Een bekende uitspraak is: Een tijdje terug besloot ik om een jaar lang geen vlees en vis meer te eten.

Er zijn voor mensen die nadenken over wat ze in hun mond stoppen drie overheersende overwegingen om vegetariër te worden: Mijn reden was de laatste.

Het is de macht van het getal: Vorig jaar kwam er een overheersende reden bij om geen vlees en vis meer te eten: Hoera voor alle vegetariërs. De marketingcampagne die PETA had bedacht, bevatte schaars gekleede dames die zich quasipornografisch vergrepen aan komkommers, bleekselderij en andere geile groenten. Natuurlijk werd de campagne vanwege de seksuele inhoud verboden kinderen zouden eens kunnen zien dat je een winterwortel niet per se in je mond hoeft te stoppen , maar dat was precies waar PETA op hoopte.

Door de reuring werd er overal gediscussieerd over de voor- en nadelen van louter plantaardige voeding. Of de claims die PETA deed, zijn gebaseerd op gedegen onderzoek valt voor mij niet te bepalen.

Hardcore vegetariërs hebben nogal de neiging om wetenschappelijk onderzoek uit te leggen in het voordeel van niet-vleeseters. Planteneters zouden meer energie hebben goed voor de seksdrang , beschikken over schoner bloed goed voor de erectie en de clitoris , lekkerder ruiken en proeven, een mooiere huid hebben, slanker zijn en zelfverzekerder in het leven staan goed voor seksuele aantrekkingskracht.

Ik heb gezocht naar bewijzen voor deze stellingen, maar die vond ik niet. Los daarvan hoop ik er persoonlijk op dat het waar is. Nou, ik heb me wat op de hals gehaald. In mijn vorige column, over de geschiedenis van de bustehouder, kondigde ik grappig aan dat ik het in mijn volgende bijdrage zou hebben over een echte mannenzaak: Ik dacht dat iedereen mijn koddige aankondiging wel zou vergeten, maar een paar dagen voor mijn deadline kreeg ik mail van een KIJK-redacteur die mij aan mijn belofte herinnerde.

Ik moet bekennen dat ik nooit serieus over peniskokers had nagedacht. Er stonden mij een paar afbeeldingen bij van Afrikaanse en Indonesische krijgers die hun geslachtsdeel hadden opgepimpt met vrolijke toeters, maar meer kon ik er feitelijk niet over bedenken.

Peniskokers bestaan — leerde ik — waarschijnlijk al zeer lang. Een archeologische tentoonstelling in Drenthe exposeerde een tijdje terug een gouden peniskoker uit de bronstijd, maar vermoedelijk werden peniskokers al veel eerder gedragen. Heden ten dage worden peniskokers meestal vervaardigd van kalebassen, de grote vruchten van komkommerachtige planten. De bekendste peniskokerdragers leven tegenwoordig in Indonesië en Nieuw-Guinea.

De peniskoker als valhelm. Dit klopt niet helemaal met het gebruik om peniskokers omhoog gericht te dragen, met een touw om het middel om het ding in de goede positie te houden. Antropologen vermoeden dat de koker op deze manier een permanente erectie uitbeeldt, oftewel een vertoon van zinnelijkheid en constante paraatheid.

Uiteraard kan een peniskoker danig in de weg zitten bij dagelijkse arbeid. Daarom dragen met name jonge mannen vaker korte kokers met een brede opening aan de bovenzijde aldus Wikipedia.

Zij voelen zich naakt zonder koker, al zijn er ook veel dragers die het uitsluitend doen voor het toerisme, zoals in Volendam mensen in klederdracht rondlopen. Peniskokers als toeristische attractie dus. Of de peniskokers uiteindelijk zullen verdwijnen valt niet te voorspellen. Onze westerse variant, de zogenaamde braguette of kullezak, heeft de tand des tijds in elk geval niet overleefd. Ik beloof niet dat ik daar volgende maand over zal uitwijden, maar het zou zomaar kunnen.

Een KIJK-lezeres verweet me dat ik mijn stukjes meer schreef voor mannen dan voor vrouwen. Natuurlijk ontkende ik dat stellig. De geschiedenis van de beha? Wat is de functie van een beha? Helpen ze tegen hangende borsten? Draagt iedere vrouw er een? Om die laatste vraag meteen te beantwoorden: Een decennium later was dit aandeel gedaald tot 15procent. Maar in mediterrane landen stutten vrijwel alle vrouwen hun borsten met ondersteunende stukken stof. Want dat lijken de voornaamste functies van de bustehouder: En dan zijn er nog exemplaren die speciaal zijn bedoeld voor kleding zonder schouderbandjes strapless.

Of er een relatie is tussen hangende borsten op latere leeftijd en het wel of niet dragen van een beha? Daarvoor zijn helaas geen overtuigende bewijzen. We weten trouwens wel dat de bustehouder al in de Romeinse tijd bestond: Deze kledingstukken waren versierd met kant en ornamenten en dus niet louter bedoeld voor ondersteuning. De gedachte onder modehistorici was altijd dat de beha ontstond tijdens de eerste feministische golf de beweging die tussen en streed voor meer vrouwenrechten.

Het dragen ervan stond voor vrijheid. In latere feministische golven die rond de jaren zeventig van de vorige eeuw werd de beha juist gezien als onderdrukkend, en dus deden vrouwen in groten getale hun ondersteunende lappen de deur uit. Sommigen verbrandden ze zelfs. Een roerige geschiedenis dus! Ik hoop dat ik hiermee mijn belofte eens over een vrouwelijker onderwerp te schrijven gestand heb gedaan.

Volgende keer weer een echte mannenzaak: Een chocolade-ijsje is lekker en in de zon liggen is lekker, maar seks lijkt deze geneugten toch te overstijgen ik hoop niet dat ik mensen met deze bewering aan het twijfelen breng. De ziedende kracht van seks. De vraag is niet alleen waarom seks zo lekker is, maar ook waarom we überhaupt seks hébben. Duizenden levensvormen en diersoorten weten zich al miljarden jaren perfect voort te planten zonder lekkere seks.

Er zijn verschillende vormen van seksloze voortplanting. Eencellige organismen klonen zich, waarbij hun genetisch materiaal zich verdubbelt. Hoewel niet per se altijd.

Er zijn beestjes die zich zowel geslachtelijk als ongeslachtelijk voortplanten er zijn ook voorbeelden van kippen en kalkoenen die via parthenogenese, dus zonder seks, nageslacht hebben gekregen. Zou het niet handiger zijn om de seks de seks te laten al dat gedoe ook en je kinderen gewoon te klonen? Over de vraag waarom seks bestaat, wordt binnen de wetenschap fel gediscussieerd, zoals over veel belangrijke zaken wordt gestreden.

Bacteriën en andere huftertjes die grotere dieren ziek maken en hun voorbestaan bedreigen, planten zich veel sneller voort dan de organismen die ze aanvallen.

Het tuig is hierdoor veel beter toegerust voor veranderende omstandigheden. Als wij, hogere dieren, ons zouden klonen zou ons afweersysteem tegen indringers en ziekmakers van het ene individu op het andere worden overgegeven, en zich dus tergend langzaam aanpassen. Maar met de introductie van seks werd het mogelijk om de afweersystemen van twee individuen een mannetje en een vrouwtje te combineren tot een nieuw afweersysteem tegen parasieten.

Er zitten veel haken en ogen aan, maar een gevolg van geslachtelijke voortplanting is dat we het gevecht met de kleine onzichtbare huftertjes die ons bedreigen beter aan kunnen. Seks is, volgens deze theorie, een wapen in de eeuwige wedloop tegen parasieten.

Lekker, en dus ook zeer nuttig. In een schoenendoos bewaar ik een vrolijke stapel speciaal voor KIJK geselecteerde artikelen. Het verbod werd ingesteld nadat meisjes bij de beveiligers hadden geklaagd dat ze door hitsige jongens seksueel waren betast. Er zit een grens tussen aanwrijven en aanranden. Na onderzoek merkten de discobeheerders dat de condoomautomaten in de toiletten op het eind van de avond nagenoeg leeg waren.

Jongens zouden massaal kapotjes hebben omgerold, om dusdanig hard tegen meisjes op te wrijven dat zij — de jongens dus — hiervan klaarkwamen in hun boxertjes. Mijn aantekening bij dit bericht: Aanvankelijk verdacht ik dit verhaal van een hoog broodje-aapgehalte.

Zouden die jochies echt op de wc hebben geprobeerd met vooruitziende blik hun slappe piemeltjes in een Durex te wurmen? Ik weet dat jongens in die leeftijd vaak zo viriel zijn dat ze al spontaan kunnen klaarkomen bij de aanblik van een banaan en twee tomaten, maar toch kwam het verhaal van al die spuitende pubertjes me een beetje ongeloofwaardig voor.

Zou het voor de schuurjongens niet makkelijker zijn geweest om gewoon een meisje versieren en het condoom te gebruiken op de wijze waarvoor een condoom is bedoeld?

Of het verhaal over die condooms waar is, weet ik niet, maar het verschijnsel bestaat wel degelijk. Niets menselijks is dieren vreemd: Maar ook honden rijden met veel plezier op tegen verkeerspaaltjes of bovenbenen, en zelfs dolfijnen kennen het plezier van droogneuken in het water. Let op, frottage is de vrijwillige variant van deze vorm van seks. Mijn dochter van 12is hartjesverslaafd.

In haar accountnaam op Twitter zitten hartjes, er staan hartjes op haar schriften, in haar kleren zitten hartjes, ons hele huis heeft ze ondergekliederd. Vorige maand had ik het over het menselijk hart en hoe dat bij liefdesverdriet de vorm van een Japanse inktvispot kan aannemen. Het is natuurlijk best vreemd dat een nogal lomp orgaan van anderhalve kilo roodbruin vlees model staat voor onze mooiste en meest verheven gevoelens.

Een Deens spreekwoord zegt: Het hart is een enorme krachtpatser. Zijn prestatie is van Olympisch formaat. Tijdens een mensenleven duwt een beetje hart rustig een half miljard liter bloed door Per dag pompt een hart genoeg bloed om Het is een veel sterkere spier dan de beenspieren van hardlopers of de armspieren van gewichtsheffers. Toch zullen weinigen het hart om deze redenen loven.

Het wordt gezien als een romantisch orgaan dat vooral te maken heeft met ons gevoelsleven. Wereldwijd bestaan er ontelbaar veel spreekwoorden die het hart bijzondere eigenschappen toedichten.

Woorden komen recht uit het hart. Met heel het hart. Iemand kan een rijk hart hebben. Of een groot hart.